Λέσχη Φίλων Jose Carreras

Jose Carreras

2012-02-05T23:11:00.002+02:00

Gala όπερας

2012-01-22T22:24:00.008+02:00

με τη διάσημη Αμερικανίδα μέτζο σοπράνο

Carla Dirlikov

Θα ερμηνεύσει έργα Brahms, Bizet, Berlioz, Chopin, Offenbach, Saint Saens, Massenet κ.ά.

Πλαισιώνουν ο Απόστολος Παληός, πιάνο, ο Πέτρος Στεργιόπουλος, φλάουτο, ο Γιάννης Αγρανιώτης, βιολί, η Άγγελα Γιαννάκη, βιολί, ο Ηρόδοτος Καβάσης, βιολοντσέλο και ο Γιώργος Καβάσιλας, κιθάρα.

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Αίθουσα Δημ. Μητρόπουλος

12 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 8.30 μ.μ.

Εισιτήρια: Α' ζώνη, 35€ - Β' ζώνη, 20€, Φοιτητικά, 10€

Προπώληση από 23/1/2012 στο ταμείο του Μεγάρου και στην πρόεδρο της Λέσχης, κ. Αθηνά Μιμίδου, τηλέφωνο: 210 988 5850 begin_of_the_skype_highlighting 210 988 5850 end_of_the_skype_highlighting

Τα έσοδα θα διατεθούν υπέρ της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρίας, για τα παιδιά που πάσχουν από λευχαιμία!

http://www.carladirlikov.com/

Γύρω από τον Franz Liszt: Ο συνθέτης της αγάπης και του έρωτα

2011-02-15T12:32:00.001+02:00

Με αφορμή τα 200 χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη πραγματοποιήθηκε χθες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών συναυλία που οργάνωσε η Λέσχη Φίλων José Carreras Ελλάδας. Τα έσοδα της συναυλίας θα διατεθούν υπέρ των σκοπών του Συλλόγου Καρκινοπαθών Χίου «ΕλπίΖΩ» και της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας.

Ιδέα - Μουσικολογική έρευνα - Παρουσίαση ήταν του Κων/νου Π. Καράμπελα-Σγούρδα, αντιπροέδρου της Λέσχης.

Παίχθηκαν έργα Liszt, Chopin, Paganini, Wagner, Rossini, Thalberg, Alkan κ.ά.

Συμμετείχαν:

Κατερίνα Οικονόμου, Σοφία Κυανίδου, Αλεξάνδρα Ματθαιουδάκη σοπράνο
Βασίλης Βαρβαρέσος, Galina Tchistyakova, Heghine Rapyan, Βασίλης Ρακιτζής, Γιάννης Γιαννόπουλος, Δημήτρης Μαρίνος, Στράτος Γκιουλμπάνογλου πιάνο
Γιάννης Αγρανιώτης βιολί
Ηρόδοτος Καβάσης βιολοντσέλο
Πέτρος Στεργιόπουλος φλάουτο
Απόστολος Καρποντίνης κιθάρα
Χορωδία Musica Sacra (Διεύθυνση: Χρήστος Παρασκευόπουλος)

Η διοργάνωση έγινε σε συνεργασία με: το Διεθνές Μουσικό Σωματείο Gina Bachauer, τον Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου Μαρίας Χαιρογιώργου-Σιγάρα, τον Σύνδεσμο Αναβάθμισης Ιστορικού και Εμπορικού Κέντρου Αθήνας και το Διεθνές Φεστιβάλ Axia (Νάξου)

Μέγας χορηγός της διοργλανωσης: GENESIS PHARMA

Γκαλά Όπερας II

2010-11-14T12:10:00.000+02:00

(click)

Γκαλά Όπερας

2010-10-27T12:54:00.002+02:00

με τις λυρικές υψιφώνους Μάρθα Αράπη και Ινές Ζήκου

Πλατεία Αγ. Γιώργη Καρύτση 8, Αθήνα

Δευτέρα, 15 Νοεμβρίου 2010, διάρκεια: 20.30-22.00

Έργα: La Clemenza di Tito (Mozart), Eugene Onegin,(Tchaikovsky), Cendrlillon,(Massenet), Aida(Verdi), Norma(Bellini) και διάσημες άριες.

Carmen στην ΕΛΣ.

2010-10-11T13:33:00.003+02:00

(click)

Η Μαίρη-Έλεν Νέζη στο καμαρίνι

.Μ-Ε Νέζη, Ρ. Πελιτσάρι

Χάρης Ανδριανός, Νικόλας Στεφάνου Βαρβάτος,

αίρη-Έλεν Νέζη, Ινές Ζήκου, Ειρήνη Κυριακίδου

Η Μαίρη-Έλεν Νέζη στην Κάρμεν

2010-09-26T12:20:00.004+02:00

(Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ, Ελευθεροτυπία, 25/9/2010)

Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η μεσόφωνος Μαίρη-Ελεν Νέζη δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει τις φτασμένες τραγουδίστριες της όπερας. Και αυτό διότι έχει ερμηνεύσει «πρώτους ρόλους» των μεγάλων συνθετών του λυρικού θεάτρου και έχει εμφανιστεί σε μουσικούς χώρους πρώτης ταχύτητας, όπως είναι το Κάρνεγκι Χολ και το Εϊβερι Φίσερ Χολ της Νέας Υόρκης, το Πλας ντεζ Αρ του Μόντρεαλ, το Τεάτρο Κομουνάλε της Φλωρεντίας, το Τεάτρο Μονουμένταλ της Μαδρίτης.

Γεννημένη στο Μόντρεαλ του Καναδά, σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο και στο Ωδείο Κόνταλι με τη Μίσα Ικεούτσι, και παρακολούθησε μαθήματα τεχνικής και ερμηνείας με τους Ερνστ Χέφλινγκερ, Βέρα Ρόζα, Αρίγκο Πόλα, Φραγκίσκο Βουτσίνο και Κώστα Πασχάλη. Δική της ιδέα ήταν το Φεστιβάλ Οπερας Αρχαίας Κορίνθου, το οποίο διευθύνει από το 2003.

Από τους λίγους δημοφιλείς ρόλους που δεν είχε μέχρι τώρα ερμηνεύσει, ήταν η «Κάρμεν» του Ζορζ Μπιζέ. Πρόκειται για την τρίπρακτη όπερα, σε λιμπρέτο των Ανρί Μεγιάκ και Λιντοβίκ Αλεβί, η οποία βασίζεται στην ομότιτλη νουβέλα του Προσπέρ Μεριμέ. Η παράσταση ανεβαίνει στις 9 Οκτωβρίου, από την Εθνική Λυρική Σκηνή, στο Θέατρο «Ολύμπια». Η Μαίρη-Ελεν Νέζη θα κρατήσει τον ρόλο της Κάρμεν για άλλες δύο βραδιές, στις 13 και στις 16 Οκτωβρίου.

- Η «Κάρμεν» είναι μια λαοφιλής όπερα, με μεγάλη ερμηνευτική παράδοση. Τι προβλήματα καλείται να επιλύσει μια νέα ερμηνεία;

«Μια νέα ερμηνεία δεν καλείται να "επιλύσει" κάποιο πρόβλημα! Τι πρόβλημα, άλλωστε, να έχει ένα τέτοιο αριστούργημα, όπως είναι η "Κάρμεν" του Μπιζέ, μια από τις ωραιότερες όπερες που έχουν γραφτεί ποτέ; Μια νέα ερμηνεία σ' ένα έργο είναι πάντα ενδιαφέρουσα, γιατί προσδίδει σ' αυτό την προσωπικότητα του κάθε ερμηνευτή, τη μουσικότητά του, την δική του σφραγίδα. Αλίμονο αν τα έργα εκτελούνταν μόνο μία φορά! Δεν θα είχε κανένα ενδιαφέρον και τα αριστουργήματα αυτά θα είχαν χαθεί στα βάθη των αιώνων».

- Οταν καλείσθε να παίξετε έναν ρόλο για πρώτη φορά, πώς τον αντιμετωπίζετε;

«Με μεγάλο ενθουσιασμό και γλυκιά προσδοκία. Με γοητεύει πάρα πολύ το στάδιο της προετοιμασίας, της γνωριμίας με τη μουσική και τον ρόλο, της αναζήτησης της προσωπικότητας που πρέπει να ερμηνεύσω, η οποία συνήθως απέχει πολύ από τη δική μου. Στην περίπτωση, όμως, της Κάρμεν, αν και ερμηνεύω τον ρόλο για πρώτη φορά, δεν έχω ακριβώς αυτό το αίσθημα. Εδώ δεν ξεκινάω από το μηδέν. Γνώριζα αρκετά καλά τη μουσική και είχα ήδη διαμορφώσει άποψη για τον ρόλο, μια και έχω διαβάσει και την νουβέλα του Προσπέρ Μεριμέ, ενώ έχω παρακολουθήσει και αρκετές παραγωγές της συγκεκριμένης όπερας. Επίσης, έχω παίξει σε παλαιότερες παραστάσεις τον ρόλο της φίλης της, Μερσέντες.

Πιστεύω πως κάθε ερμηνεύτρια, αλλά και κάθε γυναίκα αναγνωρίζει μέσα της ορισμένα από τα στοιχεία του χαρακτήρα της Κάρμεν και εύκολα μπορεί να ταυτιστεί μαζί της. Είναι μια γυναίκα που θέλει να είναι επιθυμητή, που αγαπάει με πάθος, που τα δίνει όλα όταν αγαπάει, αλλά που ζητεί την απόλυτη αφοσίωση. Μια γυναίκα που θέλει να αισθάνεται ελεύθερη και να ζει χωρίς περιορισμούς και απαγορεύσεις, μια γυναίκα που αγαπάει τη ζωή, αλλά δεν φοβάται τον θάνατο».

- Αυτό που δοκιμάζετε στις πρόβες σας βγαίνει πάντα πάνω στην σκηνή;

«Σε γενικές γραμμές, ναι. Στη συγκεκριμένη παραγωγή, εκτός από τον πεπειραμένο σκηνοθέτη Βασίλη Νικολαΐδη, έχω την τύχη να δουλεύω με την εξαιρετική χορογράφο Εφη Καρακώστα, με την οποία έχω συνεργαστεί ξανά· έχοντας κάνει ειδικές σπουδές φλαμένκο, είναι ο άνθρωπος-κλειδί της παράστασης. Στο συγκεκριμένο ανέβασμα, η Κάρμεν καλείται να χορέψει με εξαιρετικά πολύπλοκες φιγούρες του φλαμένκο, ενώ τραγουδάει, πράγμα αρκετά δύσκολο. Ομως, για μένα αυτό είναι πρόκληση και πραγματική απόλαυση.

Οσο πιο πολύπλοκη και απαιτητική είναι μια σκηνοθεσία, τόσο πιο γοητευτική είναι για μένα, αλλά και για το κοινό νομίζω. Η εποχή που οι τραγουδιστές απλώς στέκονταν και τραγουδούσαν στην όπερα σαν να έδιναν συναυλία, φορώντας το κοστούμι του ρόλου τους, είναι πια ξεπερασμένη και δεν έχει κανένα ενδιαφέρον».

- Ο ερμηνευτής καταλαβαίνει πότε έχει φθάσει σε μια κορύφωση και πότε αρχίζει να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του;

«Δεν μου έχει τύχει μέχρι τώρα στην καριέρα μου να "χάσω το έδαφος κάτω από τα πόδια μου", όπως λέτε. Η σκηνή είναι ο "φυσικός" μου χώρος και, όταν είμαι στο σανίδι, δεν είμαι πια ο εαυτός μου, αλλά ο χαρακτήρας που ερμηνεύω. Η μουσική με οδηγεί και εγώ την ακολουθώ σαν υπνωτισμένη. Η κορύφωση για τον κάθε καλλιτέχνη είναι η αποδοχή του κοινού».

- Σε ποιο βαθμό ξεφεύγετε από τις οδηγίες του σκηνοθέτη της παράστασης;

«Μόνο στον βαθμό που μπαίνει η προσωπικότητα μου στον ρόλο. Οι σκηνοθέτες, όμως, το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό και προσπαθούν να προσαρμόζουν τη δική τους ιδέα στην προσωπικότητα του ερμηνευτή με τον οποίον δουλεύουν. Ετσι, μπορεί να βγει κάτι μοναδικό, τελείως διαφορετικό από καθετί άλλο».

info: 9, 10, 13, 15, 16, 17 Οκτωβρίου, 8 μ.μ., στο «Ολύμπια». Μουσική διεύθυνση: Ηλίας Βουδούρης, σκηνοθεσία: Βασίλης Νικολαΐδης, σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς, κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισουελ, χορογραφία: Εφη Καρακώστα, παιδική χορωδία «Rosarte» υπό τη Ρόζη Μαστροσάββα, διεύθυνση χορωδίας: Νίκος Βασιλείου.

Κάρμεν: Μαίρη-Ελεν Νέζη (9, 13, 16), Μαρίνα Φιδέλη (10, 15, 17). Δον Χοσέ: Ρούμπενς Πελιτσάρι, Σβέταν Μιχαΐλοφ.

Εισιτήρια: Ακαδημίας 59-61, 9 π.μ. - 9 μ.μ., τηλ.: 210-3662100, 210-3612461, 210-3643725. Ηλεκτρονική προπώληση: www.nationalopera.gr.

Διεθνής Διαγωνισμός Πιάνου

2010-04-22T16:03:00.000+02:00

Η Λέσχη Φίλων Jose Carreras διοργανώνει από 3 έως 8 Μαΐου τον 3ο Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου "Μαρία-Χαιρογιώργου-Σιγάρα". Ο τελικός διαγωνισμός για τους νεαρούς πιανίστες θα διεξαχθεί στις 8 Μαΐου, ημέρα Σάββατο, στις 11 π.μ., στην Αίθουσα Μητρόπουλος του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Ο τελικός για τους πολύ προχωρημένους διεθνείς βιρτουόζους θα γίνει και πάλι στις 8 Μαΐου, ώρα 7 μ.μ., στον ίδιο χώρο. Οι φιλόμουσοι θα απολαύσουν παγκοσμίως βραβευμένους πιανίστες από την Ελλάδα, την Κίνα, την ιαπωνία, τη Σλοβενία, την Αρμενία και τη Ρωσία.

Οι τιμές των εισιτηρίων είναι Α' ζώνη 20€, Β' ζώνη 15€, φοιτητικά 5€. Η προπώληση εισιτηρίων άρχισε στις 16 Απριλίου.

Συναυλία με έργα ρομαντικών συνθετών

2010-01-20T21:45:00.006+02:00

Η Λέσχη Φίλων Jose Carreras Ελλάδας οργανώνει τη Δευτέρα, 1 η Φεβρουαρίου 2010, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (αίθουσα Μητρόπουλου):

ΜΕΓΑΛΗ ΒΡΑΔΙΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΩΝ ΣΥΝΘΕΤΩΝ

Σύλληψη-παρουσίαση-επιμέλεια: Κ.Π. Καράμπελας-Σγούρδας

Θα ακουστούν έργα Chopin, Schumann, Mendelssohn-Bartholdy, Liszt, Thalberg, Verdi, Viardot, Tchaikovsky

Τραγουδούν οι σοπράνο: Κατερίνα Οικονόμου, Μαριάννα Ρηγάκη, Ιουλιέτα Δημητριάδου

Παίζουν: πιάνο οι Βασίλης Βαρβαρέσος, Valery Ismangilov, Ελένη Ραπτάκη, Σπύρος Σουλαδάκης, Νεφέλη Μούσουρα και βιολοντσέλο ο Ηρόδοτος Καβάσης.

Μεικτή Χορωδία "Ασπασία Κανατσούλη" του Εθνικού Ωδείου Χαλανδρίου με διευθυντή τον Νίκο Καριώτη.

Εισιτήρια για την εκδήλωση προπωλούνται στα ταμεία του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών.

Από την επίσκεψη του Jose Carreras στην Αθήνα,

2009-11-09T14:20:00.001+02:00

20 Σεπτεμβρίου 2009

Διαγωνισμός Πιάνου

2009-10-27T22:06:00.010+02:00

(click)

Ο Διεθνής Διαγωνισμός Πιάνου Μαρίας Χαιρογιώργου-Σιγάρα, είναι μια διοργάνωση υψηλών στόχων, ξεχωριστού ύφους και ήθους, η οποία φέτος διοργανώνεται από τη Λέσχη Φίλων José Carreras Ελλάδας, που αγωνίζεται για την καταπολέμηση της παιδικής λευχαιμίας. Τα έσοδα του διαγωνισμού θα διατεθούν στους σκοπούς της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας.

Βασικοί υποστηρικτές του Διαγωνισμού είναι το Ωδείο Φίλιππος Νάκας, τα Jeunesses Musicales Ελλάδας και το Διεθνές Μουσικό Σωματείο Τζίνα Μπαχάουερ.

http://www.cherogiorgou-competition.gr/home-gr.html

Κωνσταντίνος Π. Καράμπελας-Σγούρδας

Ιδρυτής και καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς

Διαγωνισμού Πιάνου Μαρίας Χαιρογιώργου-Σιγάρα

Χέντελ στην αρχαία Κόρινθο

2009-09-03T09:13:00.001+02:00

Απτόητη συνεχίζει να εμπλουτίζει την επαφή μας με το οπερατικό μπαρόκ η μεσόφωνος Μαίρη-Ελεν Νέζη.

(του ΓΙΑΝΝΗ ΣΒΩΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, 2/9/2009)

Ως υπεύθυνη καλλιτεχνικού προγραμματισμού στο Φεστιβάλ Οπερας Αρχαίας Κορίνθου υλοποίησε φέτος με υψηλό επαγγελματισμό αυτό που θα όφειλαν να είχαν προσφέρει η ΕΛΣ και το Φεστιβάλ Αθηνών: ένα σωστό αφιέρωμα στην επέτειο των 250 χρόνων από τον θάνατο του Γκέοργκ Φρίντριχ Χέντελ (1685-1759). Οπως πάντα είχε στο πλάι της αρωγούς τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κορινθίας και το Λυσίππειο Πνευματικό Κέντρο.

Κάθε χρόνο η διοργάνωση έβρισκε φιλοξενία στον ειδυλλιακό χώρο εμπρός στον ερειπωμένο ρωμαϊκό ναό της Οκταβίας, δίπλα στο Μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου. Δυστυχώς, φέτος εξορίστηκε στην πανταχόθεν ανοιχτή αλάνα πίσω από το εγκαταλελειμμένο τοπικό «Ξενία» αφού, ελλείψει κονδυλίων για αμοιβές φυλάκων εκτός ωραρίου υπηρεσίας, ο αρμόδιος έφορος αρνήθηκε να διαθέσει τον αρχαιολογικό χώρο. Ετσι, λόγω της ακατάλληλης ακουστικής, οι περίτεχνες μελωδίες τού -πλέον τριπλά εξόριστου!- Χέντελ αναπέμφθηκαν στον καλοκαιρινό ουρανό με διακριτική ηχητική ενίσχυση. Την επέτειό του τίμησαν επάξια η υψίφωνος Μυρσίνη Μαργαρίτη και η μεσόφωνος Μαίρη-Ελεν Νέζη, συνοδευόμενες από την εκλεκτή Ορχήστρα Πατρών σε όργανα εποχής υπό τον καταξιωμένο μπαροκίστα αρχιμουσικό Γιώργο Πέτρου (18/7/2009). Συμμετείχαν επίσης δύο μουσικοί της ΚΟΑ παίζοντας σε όργανα μπαρόκ, ο ομποΐστας Δημήτρης Βάμβας και ο φαγκοτίστας Αλέξανδρος Οικονόμου, καθώς επίσης ο τσεμπαλίστας Μάρκελλος Χρυσικόπουλος.

Τα δύο μισά της βραδιάς άνοιξαν με την εισαγωγή από τον «Ιούλιο Καίσαρα» και την ορχηστρική συμφωνία από την «Αριάδνη στην Κρήτη». Ενδιάμεσα απολαύσαμε μια γενναιόδωρη επιλογή αριών και ντουέτων, που κάλυψαν το πλήρες φάσμα διαθέσεων του ηδονοθηρικού μπαρόκ: θρήνους χωρισμού, λυρικούς αναστοχασμούς με συνοδεία όμποε, άγριες άριες οργής, εκστατικά ερωτικά ντουέτα. Οι δύο λυρικές μονωδοί εναλλάχθηκαν σε άριες αρχικά γραμμένες για γυναίκες τραγουδίστριες ή για καστράτους, με τη μεσόφωνο να αναλαμβάνει κυρίως τις δεύτερες όπως και τους ρόλους ανδρών ηρώων στα ντουέτα. Τις δύο γυναίκες υποστήριξε ο αρχιμουσικός με εύπλαστο ήχο, ευαισθησία και αδιάλειπτη εγρήγορση, πάντα έτοιμος να συμπορευθεί μαζί τους στις δεδομένες εκφραστικές εκλεπτύνσεις του φωνητικού μπαρόκ αλλά και να συνεισφέρει συναρπαστική δραματική αντίστιξη. Οι ερμηνείες τους άνθησαν ανεμπόδιστα, με υψηλές επιδόσεις φωνητικής δεξιοτεχνίας και ιστορικά ενημερωμένο στίγμα. Η υψίφωνος Μυρσίνη Μαργαρίτη τραγούδησε με νεανική, υγιή, ωραία εστιασμένη φωνή, πολύ καλή τεχνική και γνώση του ύφους της μουσικής. Επιπλέον, στις άριες των γυναικών ηρωίδων σε κρίση, ακολούθησε με αθλητική ετοιμότητα την ασυμβίβαστα απαιτητική -ενίοτε μαστιγωτικής ορμής!- διεύθυνση του Πέτρου. Δίχως να φαίνεται πως αγγίζει τα όρια των επιδόσεών της ισορρόπησε καλαίσθητα, με ορθοτονία και ήρεμη αυτοπεποίθηση την απόδοση των υπερδεξιοτεχνικών εξάρσεων.

Λυρική τραγουδίστρια με διεθνή σταδιοδρομία, η μεσόφωνος Μαίρη-Ελεν Νέζη προσέγγισε τις «ανδρικές» άριες με ταιριαστά ηρωικό ύφος και ορμή, αξιοποιώντας δίχως υπερβολή την πιο χαμηλή περιοχή της φωνής της. Το έμπειρο, τελειοθηρικά επεξεργασμένο τραγούδι της χαρακτήρισαν αριστοτεχνικός έλεγχος αναπνοής, αψεγάδιαστη αίσθηση ροής της περίπλοκης φραστικής ακόμη και στις πιο γοργές σελίδες και ευαίσθητο πλάσιμο μελωδικής γραμμής. Τις εξαιρετικά ριψοκίνδυνες παραγράφους δεξιοτεχνίας απέδωσε με αυτοπεποίθηση και δραματικό οίστρο δίχως εκπτώσεις σε ταχύτητα και καθαρότητα άρθρωσης. Ακόμη περισσότερο εκτιμήσαμε την εκφορά των αργών αριών και βεβαίως των λυρικών ντουέτων -«Sorge il di» από το «Ακις, Γαλάτεια και Πολύφημος», «Son nata al lagrimar» και «Caro/Bella» από τον «Ιούλιο Καίσαρα»- όπου οι διαφορετικές φωνές και το σαφώς διακεκριμένου χαρακτήρα τραγούδι των δύο γυναικών ενώθηκε σε σαγηνευτικό αγκάλιασμα ηδονικής συνήχησης.

Υ.Γ.: Τόσο ο Γιώργος Λούκος όσο και ο Τζοβάνι Πάκορ αδιαφόρησαν για την επέτειο Χέντελ, απογοητεύοντας σημαντικότατη μερίδα φιλόμουσων. Ομως, ακόμη πιο ανεξήγητο είναι το γεγονός ότι ουδόλως ενδιαφέρονται να αξιοποιήσουν την ομάδα ακμαίων, διεθνώς καταξιωμένων στο μπαρόκ Ελλήνων μουσικών. Αντ' αυτών, το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών προτίμησε να φέρει Γάλλους μπαροκίστες για ένα ομολογουμένως εξαίρετο αφιέρωμα στον Μότσαρτ. Οσο για την εκκεντρική ΕΛΣ, το 2009-10, μεσούσης της οικονομικής κρίσης, θα δαπανήσει χρήματα των φορολογουμένων σε παραγωγές σπανιοτήτων γαλλικού ρεπερτορίου του 20ού αιώνα -Μιγιό και Φορέ- που δεν παίζονται πουθενά, ούτε καν στην ίδια τη Γαλλία! Εμείς καταλαβαίνουμε κάτι στραβά ή οι υπεύθυνοι των δύο θεσμών στραβά αρμενίζουν;

Ο Jose Carreras στο Ηρώδειο

2009-08-31T10:49:00.002+02:00

Ο διεθνούς φήμης τενόρος Jose Carreras, τέσσερα χρόνια από την τελευταία του εμφάνιση στη Ηρώδειο, θα δώσει μια συναυλία στις 19 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της γιορτής των τριάντα χρόνων της επιτυχημένης δραστηριότητας της εταιρείας διοργάνωσης πολιτιστικών εκδηλώσεων Half Note Productions. Ο Jose Carreras θα εμφανισθεί με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα ΕΡΤ υπό τη διεύθυνση του David Gimenez.

Συμμετέχουν η σοπράνο Sabina Puertolas και ο βαρύτονος Angel Odena.

O José Carreras αποτελεί πολύτιμο κεφάλαιο στην ιστορία του λυρικού τραγουδιού διεθνώς και θεωρείται από τους σπουδαιότερους εκπροσώπους του είδους σήμερα. Γεννημένος στη Bαρκελώνη, σπούδασε μουσική στη πόλη όπου έμενε. Το 1970 ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο Gran Teátre del Liceu της Βαρκελώνης με Nabucco και Lucrezia Borgia.

H μουσική του καριέρα εκτοξεύτηκε από τις πρώτες κιόλας εμφανίσεις στα πιο φημισμένα θέατρα όπερας και φεστιβάλ, από το Teatro alla Scala του Μιλάνου («Un Ballo in Maschera» 1975) μέχρι το New York Metropolitan Opera House («Tosca», 1974).

Συνεργάστηκε με τους διασημότερους μαέστρους, μεταξύ των οποίων οι Herbert von Karajan, Claudio Abbado, Riccardo Muti, Leonard Bernstein κ.α., ενώ στο ρεπερτόριό του συμπεριλαμβάνονται πάνω από εξήντα όπερες. Διετέλεσε Μουσικός Διευθυντής των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης το 1992.

Στην πολύχρονη σταδιοδρομία του έχει λάβει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία και διακρίσεις, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, μεταξύ αυτών και το Βραβείο Grand Prix du Disque από την Ακαδημία του Παρισιού, ειδική τιμή το 2004 από τη Βασίλισσα της Ισπανίας, Σοφία, κ.α. Tα κονσέρτα των Τριών Τενόρων που δόθηκαν σε όλο τον κόσμο έγιναν θρυλικά, δημιουργώντας πρωτοφανή επίδραση στον χώρο της όπερας. Τους μοναδικούς Jose Carreras, Placido Domingo και Luciano Pavarotti, παρακολούθησαν πάνω 2 δισεκατομμύρια ακροατές.

Μετά την περιπέτεια της υγείας του, από το 1988 και παράλληλα με τις επαγγελματικές του δραστηριότητες, έχει ταχθεί με πλήρη αφοσίωση υπέρ των σκοπών του «José Carreras International Leukaemia Foundation», του οποίου είναι πρόεδρος. Το Ίδρυμά του για τη Λευχαιμία, έχει έδρα τη Βαρκελώνη και παραρτήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Ελβετία και στη Γερμανία και αποτελεί γι’ αυτόν σημαντική προτεραιότητα.

O José Carreras είναι Επίτιμο Mέλος της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Φαρμάκων, του Τμήματος Υποστήριξης κατά της Λευχαιμίας, του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Αιματολογίας και της Γερμανικής Παιδιατρικής Ογκολογικής και Αιματολογικής Οργάνωσης.

Ο David Gimenez, αρχιμουσικός διεθνούς φήμης και μόνιμος συνεργάτης του José Carreras, γεννήθηκε στη Βαρκελώνη. Αν και πολύ νέος, είχε την ευκαιρία να διευθύνει μεγάλες ορχήστρες στα σπουδαιότερα λυρικά θέατρα του κόσμου και να συναντηθεί με τους πιο διακεκριμένους ερμηνευτές της όπερας, όπως οι Roberto Alagna, Agnes Baltsa, Montserrat Caballé, José Carreras, Placido Domingo, Angela Gheorghiu, Sherrill Milnes, Dennis O’Neill, Juan Pons, Bryn Terfel.

Μέρος των εσόδων από τη συναυλία του José Carreras στο Ηρώδειο, θα δοθούν στο Σύλλογο Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια Η ΦΛΟΓΑ, και θα είναι αφιερωμένη στη μνήμη του ιδρυτή της Νίκου Σαχπασίδη που πέθανε από καρκίνο το 1997 σε ηλικία 45 χρόνων.

Επέτειος Χέντελ στην Αρχαία Κόρινθο

2009-08-30T13:19:00.007+02:00

(του Νικου Α. Δοντα, Καθημερινή, 30/8/2009)

Μοιάζει λογικό και αυτονόητο ότι τα 250 χρόνια από τον θάνατο του Χέντελ θα γιορτάζονταν στην Ελλάδα με τον Γιώργο Πέτρου, τη Μαίρη-Ελεν Νέζη και τους Σολίστ της Πάτρας, δηλαδή με τους μουσικούς που τα τελευταία χρόνια έχουν υπερασπιστεί την μπαρόκ όπερα με τόση θέρμη, ώστε σήμερα πλέον να έχουν σταθερή και επιτυχημένη παρουσία σε σημαντικά ευρωπαϊκά θέατρα αλλά και στην δισκογραφία.

Εκείνο που δεν μοιάζει λογικό και αυτονόητο είναι ότι η εκδήλωση θα γινόταν κατακαλόκαιρο στην Αρχαία Κόρινθο και μάλιστα υπό αντίξοες συνθήκες. Στις 18 Ιουλίου, η συναυλία με άριες και ντουέτα από όπερες του Χέντελ δεν πραγματοποιήθηκε καν μπροστά από τον ναό της Οκταβίας όπως είχε προγραμματιστεί. Η προβληματική συνεργασία των τοπικών φορέων οδήγησε την εκδήλωση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κορινθίας και του Λυσίππειου Πνευματικού Κέντρου σε μία αλάνα χωρίς καμία ανακλαστική επιφάνεια. Αναπόφευκτα, ο ήχος ορχήστρας και μονωδών ενισχύθηκε ηλεκτρικά.

Εντονα θεατρική διεύθυνση

Η βραδιά περιελάμβανε αποσπάσματα από τα έργα «Ακις, Γαλάτεια και Πολύφημος», «Ιούλιος Καίσαρας», «Αριάδνη στην Κρήτη», «Θησέας» και «Αγριππίνα». Στα ζωηρά μέρη, ο Γιώργος Πέτρου διηύθυνε με τον γνωστό, ευχάριστα νευρώδη, ακριβή τρόπο, σχημάτισε ενδιαφέρουσες αντιθέσεις ανάμεσα σε έντονες και χαμηλόφωνες ενότητες, τόνισε χαρακτηριστικά σημεία διασφαλίζοντας τη δραματική συνοχή και τη ροή της μουσικής και συνόδευσε προσεκτικά τις δύο τραγουδίστριες.

Ακόμα καλύτερα ήσαν τα λυρικά μέρη, όπου η επιτυχημένη συναρμογή ανάμεσα στις σύντομες, κοφτές φράσεις προσέθετε εκφραστικότητα στη μουσική. Με την Ορχήστρα Πατρών συνέπρατταν έμπειροι μουσικοί όπως ο Μάρκελλος Χρυσικόπουλος στο τσέμπαλο, ο Αλέξανδρος Οικονόμου σε μπαρόκ φαγκότο και ο Δημήτρης Βάμβας σε μπαρόκ όμποε, ο οποίος πάντως είχε άτυχες στιγμές, κυρίως στον διάλογό του με την υψίφωνο στο πλαίσιο μιας άριας από τον «Θησέα».

Δύο υπέροχες φωνές

Νέα παρουσία στον χώρο, η υψίφωνος Μυρσίνη Μαργαρίτη διαθέτει δροσερή, καθαρή λυρική φωνή. Το τραγούδι της υπήρξε καλαίσθητο και στυλιστικά ενημερωμένο. Οι επαναλήψεις στο τρίτο μέρος κάθε άριας ήσαν καλά διαλεγμένες και η παρουσία της συνολικά απέπνεε ευγένεια. Πλάι της στάθηκε η μεσόφωνος Μαίρη-Ελεν Νέζη με φανερά μεγαλύτερη εμπειρία. Η άνεση με οποία κινείται σε αυτό το ρεπερτόριο, όχι μόνον ως προς τη δεξιοτεχνία αλλά κυρίως ως προς ανάδειξη των διαφορετικών συναισθημάτων κάθε χαρακτήρα, μετατρέπουν σε ξεχωριστό πορτρέτο κάθε άρια που ερμηνεύει.

Κορυφαία στιγμή υπήρξε η άρια του Αλκηστου από την «Αριάδνη», ένα ποιητικό αργό μέρος που αποδόθηκε με μεγάλη μουσικότητα. Τέλος, επιτυχημένα ήσαν τα ντουέτα ανάμεσα στις δύο κυρίες, καθώς τόσο τα ηχοχρώματα των φωνών όσο και η αισθητική του τραγουδιού τους ταίριαζαν άριστα.

(βλέπε επίσης >>>)

Samson et Dalila, Markella Hatziano & Jose Carreras

2009-08-17T20:11:00.000+02:00

Ο Χοσέ Καρέρας στις 7 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη

2009-08-04T17:32:00.002+02:00

(Σάκης Αποστολάκης, Ελευθεροτυπία, 4/8/2009)

Ο Χοσέ Καρέρας συμπράττει με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, στις 7 Σεπτεμβρίου, στο Θέατρο Γης. Τη συναυλία, που θα δοθεί στο πλαίσιο των 44ων Δημητρίων του Δήμου Θεσσαλονίκης, διοργανώνει το Πανελλήνιο Αθλητικό Σωματείο «Καλλιπάτειρα». Την ορχήστρα θα διευθύνει ο Νταβίντ Χιμένεθ.

Τον περασμένο Μάιο, οι φίλοι της όπερας αιφνιδιάστηκαν δυσάρεστα όταν διάβασαν συνέντευξη του 62χρονου πλέον Ισπανού τενόρου στην εφημερίδα «The Times» του Λονδίνου. Ανακοίνωνε ότι τερματίζει την πολύχρονη καριέρα του στην όπερα, που έφτασε αισίως τα 51 χρόνια, από τότε που πρωτοεμφανίστηκε στο κοινό σε ηλικία 11 χρόνων. Στην ίδια συνέντευξη διευκρίνιζε ότι: «Αν μπορώ να δίνω ρεσιτάλ προσαρμόζοντας το ρεπερτόριο στις ανάγκες μου, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα». Κάτι που υπογράμμιζε και ο μάνατζέρ του, Μάικλ Στορς, λέγοντας ότι ο διάσημος τενόρος «θα επικεντρωθεί σε συναυλίες και περιοδείες».

Δίνει πλέον γύρω στις 50 συναυλίες τον χρόνο και, μία από τις συναυλίες του 2009, θα είναι τον Σεπτέμβριο με την ΚΟΘ, η οποία προσθέτει έτσι ακόμη ένα μεγάλο όνομα στη λίστα των διάσημων καλλιτεχνών με τους οποίους έχει συμπράξει.

Ο Χοσέ Καρέρας έγινε περισσότερο γνωστός στο ευρύ κοινό ως ένα από τα μέλη των «Τριών Τενόρων». Μαζί με τον Λουτσιάνο Παβαρότι και τον Πλάθιντο Ντομίνγκο έφεραν την όπερα κοντά στον λαό και πίσω στις ρίζες, μια και η όπερα ξεκίνησε ως λαϊκό τραγούδι. Πρωτοεμφανίστηκαν το 1990 στην τελετή λήξης του Μουντιάλ της Ιταλίας και έτυχαν ενθουσιώδους υποδοχής από το κοινό. Η κοινή τους εμφάνιση επαναλήφθηκε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης το 1992. Ακολούθησαν κι άλλες συναυλίες σε γήπεδα και μεγάλους συναυλιακούς χώρους που έκαναν τους τρεις τενόρους να δηλώνουν πλέον ποπ.

Ο Καρέρας γεννήθηκε στη Βαρκελώνη (5 Δεκεμβρίου 1946). Από την πρωτεύουσα της Καταλονίας κατέκτησε τον κόσμο, αρχικά με παραδοσιακά τραγούδια της πατρίδας του, με ναπολιτάνικα και στη συνέχεια με τις μεγαλύτερες και πιο διάσημες άριες. Το ευρύ ρεπερτόριό του περιλαμβάνει πάνω από 600 κομμάτια, από μπαρόκ ώς σύγχρονη μουσική. Εχει ηχογραφήσει πάνω από 150 δίσκους, με 50 όπερες, ορατόρια, σύγχρονα και κλασικά ρεσιτάλ, ενώ πολλοί από τους δίσκους του έγιναν χρυσοί και πλατινένιοι.

Αμέτρητες και οι συνεργασίες του με διάσημες ορχήστρες και μαέστρους, όπως ο φίλος του Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν, οι συνεργασίες του με μεγάλες ντίβες, όπως η Μονσερά Καμπαγιέ και η Αγνή Μπάλτσα, αλλά και οι εμφανίσεις του στις πιο διάσημες αίθουσες και όπερες του κόσμου.

Μεταξύ των πολλών βραβείων του, τα «Grand Prix du Disque» της Ακαδημίας του Παρισιού, «Sir Lawrence Olivier», «Prince of Asturias» και «Albert Schweitzer Music Award», το Χρυσό Μετάλλιο Καλών Τεχνών του βασιλιά της Ισπανίας, το Χρυσό Μετάλλιο της Βαρκελώνης. Είναι επίτιμος πρόεδρος της «Arts Orchestra» του Λονδίνου και επίτιμο μέλος τής «Staatsoper» της Βιέννης και της Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής του Λονδίνου καθώς και Πρέσβης Καλής Θέλησης της UNESCO.

Κι ενώ φαινόταν ότι δεν υπήρχε τίποτε που να μπορεί να πλήξει την καριέρα του, το 1987 προσβλήθηκε από οξεία λευχαιμία. Οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι είχε μία στις 10 πιθανότητες επιβίωσης. Νίκησε την αρρώστια και επέστρεψε με φωνή αναλλοίωτη. Τον επόμενο χρόνο, το 1988, ιδρύει το Διεθνές Ιδρυμα Χοσέ Καρέρας για τη Λευχαιμία.

Το πρόγραμμα της συναυλίας του με την ΚΟΘ δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί. Η προπώληση ξεκίνησε ήδη. Τα εισιτήρια (στα 80 και 50 ευρώ και στα 30 ευρώ τα φοιτητικά) διατίθενται από τα βιβλιοπωλεία «Ιανός», τα εκδοτήρια της πλατείας Αριστοτέλους και από τα δισκοπωλεία «Metropolis».

Φεστιβάλ Νάξου

2009-07-16T12:10:00.000+02:00

(click)

Στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο ο Χοσέ Καρέρας

2009-07-08T07:43:00.001+02:00

Στη Θεσσαλονίκη επιστρέφει έπειτα από πολλά χρόνια ο Χοσέ Καρέρας. Ο διεθνούς φήμης τενόρος θα τραγουδήσει στις 7 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Γης, με τη συνοδεία της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης και υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Ντέιβιντ Γκιμένεζ.

Η συναυλία πραγματοποιείται στο πλαίσιο των 44ων Δημητρίων του Δήμου Θεσσαλονίκης, με πρόσκληση του Πανελλήνιου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών «Καλλιπάτειρα».

Ο διάσημος Καταλανός τενόρος, το νεότερο μέλος των Τριών Τενόρων (μαζί με τους Παβαρότι και Ντομίνγκο), που έφεραν ξανά στο προσκήνιο το λυρικό τραγούδι τη δεκαετία του 1990.

Τα εισιτήρια θα προπωλούνται στις τιμές των 50 και 80 ευρώ. Το φοιτητικό εισιτήριο θα κοστίζει 30 ευρώ.

Η προπώληση εισιτηρίων ξεκινά από τις 10 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 στα βιβλιοπωλεία ΙΑΝΟΣ, τα εκδοτήρια της πλατείας Αριστοτέλους και τα δισκοπωλεία METROPOLIS.

Φεστιβάλ Όπερας Αρχαίας Κορίνθου 2009

2009-07-02T12:51:00.002+02:00

...

(click)

::::

Συναυλία Αφιέρωμα στα 250 χρόνια από τον θάνατο του G.F. Händel (1685-1759)
Tribute to Handel for the 250th anniversary of his death.

Σολίστ: Μαίρη-Έλεν Νέζη, μεσόφωνος, Μυρσίνη Μαργαρίτη, υψίφωνος

Ορχήστρα Πατρών (σε όργανα εποχής) Μουσική Διεύθυνση: Γιώργος Πέτρου

AXIA FESTIVAL

2009-06-14T13:32:00.003+02:00

August 12-18, 2009, Halki

AXIA FESTIVAL on the beautiful island of Naxos presents a mystical journey full of music, poetry and art. The title of this year’s festival is «Sonority games».

A number of young and charismatic talented musicians, who have received awards in Greece and abroad, will be performing for an audience searching for something new and special.

Light will be shed on works of important creators from the past and present.

We invite you to a cultural journey that promises to be a feast for the senses.

The AXIA FESTIVAL is organized in cooperation with the Gina Bachauer International Music Association and the Jeunesses Musicales Greece.

Constantine P. Carambelas-Sgourdas

Artistic Director of Axia Festival, Musicologist

Katharina Bolesch and Alexander Reichardt

12-18 Αυγούστου 2009, Χαλκί

Το AXIA FESTIVAL, που πραγματοποιείται στο πανέμορφο νησί της Νάξου, παρουσιάζει ένα μυσταγωγικό ταξίδι γεμάτο μουσική, ποίηση και τέχνη. Ο γενικός θεματικός τίτλος του φετινού φεστιβάλ είναι «Παιχνίδια Ηχοχρωμάτων».

Νέοι και εξαιρετικά χαρισματικοί μουσικοί, κάτοχοι ελληνικών και διεθνών βραβείων, θα ερμηνεύσουν για ένα κοινό που ψάχνει για κάτι νέο και ιδιαίτερο.

Θα φωτισθούν έργα σημαντικών δημιουργών του παρελθόντος και του παρόντος.

Σας προσκαλούμε σε μια πολιτιστική διαδρομή που υπόσχεται να αποτελέσει μια γιορτή για τις αισθήσεις.

Το AXIA FESTIVAL πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Διεθνές Μουσικό Σωματείο Gina Bachauer και με τα Jeunesses Musicales Ελλάδος.

Κωνσταντίνος Π. Καράμπελας-Σγούρδας

Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Axia Festival

Μουσικολόγος

Katharina Bolesch και Alexander Reichardt

Διοργανωτές-Γενικοί Διευθυντές του Axia Festival

Νέο Δ.Σ. 2009-2011

2009-06-10T22:36:00.007+02:00

(click)

Μέλη του νέου Δ.Σ. της Λέσχης για τη χρονική περίοδο 2009-2011, από αριστερά Ελένη Ξηνταβελώνη, Κων/νος Καράμπελας-Σγούρδας, Αθηνά Μιμίδου, Νίκος Μυτερίδης, Άννα Αλιφραγκή και Δήμητρα Τσιχλή.
.

Τελείωσα με την όπερα,

2009-05-08T13:52:00.005+02:00

δήλωσε ο Ισπανός τενόρος Χοσέ Καρέρας

Αποχωρεί από την ενεργό δράση ο Ισπανός τενόρος Χοσέ Καρέρας. Η είδηση έγινε γνωστή την ώρα που ο νεότερος από τους Τρεις Τενόρους ετοιμάζεται να βραβευτεί στη Βρετανία για την προσφορά του στην τέχνη την επόμενη Τρίτη.

Στα 62 του ο μεγάλος Ισπανός τενόρος παραδέχεται ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των ρόλων που ερμηνεύει εδώ και τέσσερις δεκαετίες. «Εάν πρόκειται για ρεσιτάλ, στο οποίο μπορώ να προσαρμόσω το ρεπερτόριο στις ανάγκες μου, τότε κανένα πρόβλημα. Αλλά με την όπερα έχω τελειώσει, εκτός αν είναι κάτι εξαιρετικό» δήλωσε στους Τimes του Λονδίνου.

Η αποχώρηση του Καρέρας από την ενεργό δράση αφήνει τον Πλάσιντο Ντομίνγκο μόνο στον χώρο της όπερας, μετά και τον θάνατο του Λουτσιάνο Παβαρότι στις 6 Σεπτεμβρίου του 2007.

Ο Καρέρας έδινε κάθε χρόνο περίπου 50 συναυλίες. Τον Απρίλιο, το Ίδρυμα Χοσέ Καρέρας υπέγραψε μια συμφωνία με την περιφερειακή κυβέρνηση της Καταλονίας, για να δημιουργηθεί ένα διεθνές ινστιτούτο έρευνας για τη λευχαιμία που να φέρει το όνομα του τραγουδιστή. Ο Ισπανός τενόρος έπασχε ο ίδιος από λευχαιμία, ασθένεια την οποία ξεπέρασε.

Τα 15 χρόνια της "Λέσχης Φίλων J. Carreras"

2009-04-26T12:28:00.008+02:00

...

Η Λέσχη Φίλων Jose Carreras Ελλάδος γιορτάζει τα 15 χρόνια λειτουργίας της και διοργανώνει γι' αυτό το λόγο συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, την Τετάρτη, 6 Μαΐου 2009, ώρα 8.30 μ.μ.

Τα έσοδα θα διατεθούν για τους σκοπούς της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας και του Συλλόγου Γονέων & Φίλων Αυτιστικών Παιδιών 'Αναγέννηση".

Τραγουδούν και παίζουν:

Elisabeth Whitehouse, σοπράνο
Έλλη Αναστασοπούλου, σοπράνο
Μαρίτα Παπαρίζου, μέτζο σοπράνο
Mario Zeriffi, τενόρος
Γιάννης Αγρανιώτης, βιολί
Κώστας Αναστασόπουλος, βιολί

Παίζουν επίσης πιάνο:

Χαράλαμπος Αγγελόπουλος, Νίκος Αθηναίος, Παύλος Γιαλουράκης, Τίτος Γουβέλης, Valery Ismagilov, Σωτήρης Λουίζος, Απόστολος Παληός, Ελένη Ραπτάκη, Βάλια Τσιμπλακάκη, Βασίλειος Ρακιτζής.

Συνοδεύουν το Σύνολο Χάλκινων Πνευστών της ΚΟΑ, το Σύνολο Εγχόρδων Dali και η Παιδική Χορωδια Ωδείου Kodaly.

καλλιτεχνική επιμέλεια- Παρουσίαση: Κων/νος Καράμπελας Σγούρδας

---------------------

Προσθήκη:
Από τα έσοδα της εκδήλωσης δόθηκαν 7.000 ευρώ στο Σύλλογο Γονέων και Φίλων Αυτιστικών Παιδιών «Αναγέννηση» και 4.000 ευρώ στην «Ελληνική Αιματολογική Εταιρία».

Η Ελληνίδα μεσόφωνος Μαίρη-Έλλεν Νέζη...

2009-04-25T15:52:00.003+02:00

τραγουδάει Händel, Ariodante - Dover, Giustizia

Οι συνθέσεις του Mozart

2009-01-09T18:26:00.002+02:00

...
Στην ταινία Amadeus περιγράφει ο ηλικιωμένος και άρρωστος πλέον Salieri (ηθοποιός Fahrid Murray Abraham) με συγκίνηση και θαυμασμό ένα χαρακτηριστικό των συνθέσεων του Mozart. Λέει ο Salieri στο απόσπασμα που ακολουθεί: «... Στην παρτιτούρα δεν έλεγε τίποτα, η αρχή ήταν απλή, σχεδόν κωμική... Ένας παλμός, φαγκότο, κόρνο... σαν σκουριασμένο ακορντεόν... και τότε, ξαφνικά, πάνω απ' αυτά ένα όμποε... μια απλή νότα να αιωρείται, μέχρι να μπει το κλαρινέτο και να τη γλυκάνει απολαυστικά... Αυτή δεν ήταν σύνθεση μιας εκπαιδευμένης μαϊμούς, ήταν μια μουσική που ακουγόταν για πρώτη φορά...»

Αυτό το μουσικό κομμάτι που περιγράφει στο (φανταστικό) περιστατικό ο Salieri, είναι το τρίτο μέρος, adagio, από την Σερενάτα KV. 361, «Gran Partita» του W.A. Mozart. Το πλήρες adagio ακούγεται εδώ (), κρατάει περίπου 5 λεπτά και παίζεται από 12 πνευστά όργανα, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα, 2 μπασέτ κόρνα, 4 κόρνα, 2 φαγκότα και ένα κόντρα μπάσο.

Αγνωστο έργο του Μότσαρτ βρέθηκε στη Γαλλία

2008-09-18T21:58:00.004+02:00

Άγνωστο μέχρι στιγμής έργο του Μότσαρτ βρέθηκε σε βιβλιοθήκη της Γαλλίας. Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ιδρύματος Μότσαρτ, στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, Ούλριχ Λάισινγκερ, δήλωσε πως πέραν πάσης αμφιβολίας η μονή αυτή σελίδα γράφτηκε από τον Μότσαρτ και είναι «πραγματικά σημαντική».

Πρόκειται, σύμφωνα με τον ίδιο, για πρόχειρες σημειώσεις, ένα προσχέδιο μιας μουσικής σύνθεσης. Βρέθηκε σε βιβλιοθήκη της Νάντης, στη δυτική Γαλλία, σε ένα ξεκαθάρισμα που έκανε το προσωπικά στα αρχεία.

Ο δήμος της Νάντης πρόκειται να δώσει εντός των επομένων ωρών συνέντευξη Τύπου για το σημαντικό αυτό εύρημα.

Ο Λάισινγκερ πρόσθεσε πως η βιβλιοθήκη επικοινώνησε με το Ίδρυμα στο Σάλτσμπουργκ ζητώντας βοήθεια για την πιστοποίηση της αυθεντικότητας του έργου. «Είναι σίγουρα ο γραφικός χαρακτήρας του Μότσαρτ» δήλωσε ο Λάισινγκερ.

.

José Carreras At Liceu-June 2008-"Musica Proibita"

2008-09-11T09:24:00.000+02:00

Θερινή συναυλία στο Βεάκειο...

2008-07-02T20:35:00.008+02:00

με τη σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου και τους δίδυμους τενόρους και πιανίστες Τάκη και Γιάννη Φίνα, 1η Ιουλίου 2008.

Έπαιξαν πιάνο οι Θάνος Μαργέτης και Ανδρέας Σταματόπουλος, συνόδευσε η χορωδία «Εν Φωναίς».

(Η βιντεοσκόπηση και ηχοληψία είναι μετριότατες, επειδή έχουν
γίνει με μια μικρή φωτογραφική μηχανή από την κερκίδα)

Κάτω στον Πειραιά...

2008-06-26T13:34:00.007+02:00

Η φετινή, μεγάλη φιλανθρωπική συναυλία του καλοκαιριού υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά, με τη σοπράνο Σόνια Θεοδωρίδου και τους δίδυμους τενόρους και πιανίστες Τάκη & Γιάννη Φίνα, θα πραγματοποιηθεί στο Βεάκειο Θέατρο, την Τρίτη, 1η Ιουλίου 2008, ώρα 9.30 μ.μ.

Συμμετέχουν στο πιάνο οι Θάνος Μαργέτης και Ανδρέας Σταματόπουλος.

Πληροφορίες:

Λέσχη Φίλων Jose Carreras, τηλ. 210 9885850
ΔΕΠΑΠ, τηλ. 210 4101750, 210 4101760
Βεάκειο Θέατρο, τηλ. 210 4194520

Προπώληση εισιτηρίων:

Δισκοπωλείο «Όπερα», Ακαδημίας 57 (στοά), Αθήνα, τηλ. 210 3626398
Κιν/φος «Αττικόν», Αγ. Κων/νου 9, Πειραιάς, τηλ. 210 4175897

Τα έσοδα θα διατεθούν για τα παιδιά που πάσχουν από λευχαιμία.

Μαίρη-'Ελεν Νέζη

2008-06-03T10:06:00.000+02:00

Mary-Ellen Nesi

Η μεσόφωνος Μαίρη-Έλεν Νέζη είναι μια πολλή σημαντική Ελληνίδα καλλιτέχνις από το χώρο της όπερας και της συμφωνικής μουσικής.

Γεννήθηκε στο Μόντρεαλ του Καναδά, σπούδασε τραγούδι στο Εθνικό Ωδείο και το Ωδείο Κόνταλυ με την Μίσα Ικεούτσι και, αφού πήρε το δίπλωμά της (1994), έκανε μαθήματα τεχνικής και ερμηνείας με τους Έρνστ Χαίφλινγκερ (Ζυρίχη), Βέρα Ρόζα (Λονδίνο), Αρρίγκο Πόλα (Μόντενα), Φραγκίσκο Βουτσίνο και Κώστα Πασχάλη. Σπούδασε επίσης στο Μayer-Lismann Opera Centre του Λονδίνου.

Στην όπερα εμφανίζεται σε πρωταγωνιστικούς ρόλους όπως: Ανταλτζίζα (Νόρμα), Ξέρξης (Ξέρξης), Ροζίνα (Κουρέας της Σεβίλλης), Ορέστης (Ορέστης), Ντοραμπέλλα (Έτσι κάνουν όλες), Μεγακλής (Ολυμπιάδα του Παϊζιέλλο), Πηνελόπη (Η Επιστροφή του Οδυσσέα), Θησέας (Αριάδνη στην Κρήτη), Ανδρόνικος (Ταμερλάνος), Ρουτζέρο (Αλτσίνα), Τύχη και Αθηνά (Στέψη της Ποππαίας), Ραμίρο (La Finta Giardiniera), Κερουμπίνο (Οι Γάμοι του Φίγκαρο), Οκτάβιαν (Ο Ιππότης με το Ρόδο), Ορφέας (Ορφέας και Ευρυδίκη), Ελένη της Σπάρτης (Η Επιστροφή της Ελένης του Θ. Μικρούτσικου), Τερέζα (Υπνοβάτιδα), κ.ά.

Συνεργάζεται σταθερά με την Εθνική Λυρική Σκηνή, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, το Φεστιβάλ Αθηνών, την Όπερα Θεσσαλονίκης.

Έχει επίσης εμφανιστεί σε σημαντικές αίθουσες του εξωτερικού όπως: Κάρνεγκυ Χωλ (Carnegie Hall) και Έιβερυ Φίσερ Χωλ (Avery Fisher Hall) (Νέα Υόρκη), Πλας ντεζ Αρ (Placedes Arts) (Μόντρεαλ), Θέατρο του Μουσικού Μαΐου στη Φλωρεντία (Teatro Comunale), Θέατρο Monumental της Μαδρίτης. Πρόσφατα έκανε το ντεμπούτο της στο Φεστιβάλ του Σπολέτο στην Ιταλία στην πρώτη παγκόσμια αναβίωση της όπερας του Βιβάλντι «Ercolesul Termodonte», ως Αντιόπη, υπό τη διεύθυνση τουAlan Curtis.

Έχει συμπράξει, ως σολίστ, με όλα τα συμφωνικά σύνολα της Ελλάδας καθώς και με την Ορχήστρα Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης Ισπανίας (RTVE), την Camerata Stuttgart, την Ορχήστρα της Όπερας της Σόφιας και της Όπερας του Βελιγραδίου, ενώ έχει περιοδεύσει στην Αμερική και τον Καναδά με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μόντρεαλ υπό τη διεύθυνση του Charles Dutoit.

Αυτή η πολύ σημαντική Ελληνίδα μεσόφωνος εμφανίζεται επίσης συχνά σε ρεσιτάλ τραγουδιού και συναυλίες μουσικής δωματίου.

Τελευταίες εμφανίσεις της ήταν,

στις 25 & 27/1/08 στο Teatro Comunale di Ferrara και στις 15 &17/2/08 στο Teatro Municipale di Piacenza με Vivaldi Motezuma (Mitrena),
στις 16,19,24,28/3/08 στην Bayerische Staatsoper του Μονάχου με Händel Tamerlano (Andronico),
στις 29 & 30/3/08 Teatro Comunale di Modena με Vivaldi Motezuma (Mitrena),
στις 11/5/08 στο Strathmore Hall in Washington DC τα «Κατά Ματθαίον πάθη» του J.S. Bach και
στις 17/5/08 Théâtre de Poissy με Gluck Le Cinesi (Lisinga).

...

Επόμενες εμφανίσεις της έχουν προγραμματιστεί,

στις 4/6/08 στο Ανόβερο (Herrenhausen) με Concert Acqua Alta,
στις 10/6/08 στο Vigo με Händel Rodrigo (Rodrigo),
στις 15 & 18/7/08 στο Μόναχο, Münchner Opernfestspiele 2008, με Händel Tamerlano (Andronico) και
στις 5,8,13,15/11/08 στο Teatro Real της Μαδρίτης με Händel Trionfo del Tempo e del Disinganno (Disinganno).

Η κ. Νέζη έχει ηχογραφήσει, υπό την διεύθυνση του Γιώργου Πέτρου, τον επώνυμο ρόλο στην πρώτη παγκόσμια ηχογράφηση της όπερας Ορέστης του Χέντελ (ΜDG, Γερμανία) αποσπώντας τα θερμότερα σχόλια του διεθνούς Τύπου, το ρόλο του Θησέα στην όπερα Αριάδνη στην Κρήτη του Χέντελ (MDG) που βραβεύτηκε από τον εξειδικευμένο διεθνή Τύπο και πολύ πρόσφατα το ρόλο του Ανδρόνικου στον Ταμερλάνο του Χέντελ (MDG).

Με δική της πρωτοβουλία και σε συνεργασία με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κορινθίας επιμελείται από τον Ιούλιο του 2003 του Φεστιβάλ Όπερας Αρχαίας Κορίνθου.

Με πάτημα στις φωτογραφίες εμφανίζονται μεγαλύτερες!
Ιστοσελίδες της Μαίρη-Έλεν Νέζη >>>
(Stelios Frangopoulos, Στέλιος Φραγκόπουλος)

Δ. Γραμμένος: πρώτος κλαρινετίστας στην Ευρώπη

2008-05-17T09:41:00.003+02:00

...

Ο Κερκυραίος Διονύσης Γραμμένος, κλαρινετίστας, ούτε καν 20 ετών, βγήκε πρώτος στον τελικό του πανευρωπαϊκού διαγωνισμού

Eurovision Young Musicians.

Προχθές, Παρασκευή, μεταδόθηκαν οι μουσικοί αγώνες ζωντανά από τη Βιένη και εντυπωσιάστηκα από το παίξιμο του κλαρινετίστα. Μετά κατάλαβα ότι ήταν Έλληνας, αλλά ούτε που φαντάστηκα ότι θα βγει πρώτος, γιατί δεν είχα ακούσει όλους τους άλλους φιναλίστες.

Η εκδήλωση των τελικών έγινε στον άλσος στο πίσω μέρος του (νέου) δημαρχείου της Βιέννης (το οποίο είναι όμως αρκετά παλιό, με γοτθικούς πύργους), σε ανοιξιάτικη ατμόσφαιρα. Συγχαρητήρια στον κ. Γραμμένο κι από αυτό το ταπεινό blog που αγαπάει την καλή μουσική.

Ακολουθεί ένα βίντεο από το δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ!

Ο Μάριος Φραγκούλης στην Αθηνών Αρένα

2008-04-04T12:04:00.001+02:00

(www.in.gr, 4/4/2008)

Ροκ μπαλάντες, τζαζ, μιούζικαλ συναντώνται στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του Αθηνών Αρένα στo πλαίσιο του 1ου Athens Arena International Music Festival. Ο Μάριος Φραγκούλης θα συναντήσει τη Μαντλέν Πεϊρού, τον Στιβ Μπάλσαμο, τη Ντέμπορα Μάγιερς και πρωταγωνιστές του Γουέστ Εντ, τον Λούτσιο Ντάλα και τον Τζάστιν Χέιγορντ.

Ο Μάριος Φραγκούλης θα συναντήσει στις 4 και 5 Απριλίου τη Μαντλέν Πεϊρού, μια τραγουδίστρια τζαζ με παράξενη και ονειρική φωνή που φέρνει στο νου τη Μπίλι Χόλιντεϊ. Η Μ.Πεϊρού και ο Μάριος Φραγκούλης είχαν συνεργαστεί στο πλαίσιο του άλμπουμ «Give us your poor» για τους άστεγους της Αμερικής.

Τις ίδιες ημέρες στη σκηνή θα βρεθεί και ο Στιβ Μπάλσαμο, που έχει χαρακτηριστεί ως «ο καλύτερος Ιησούς όλων των εποχών» στο μιούζικαλ Jesus Christ Superstar.

Στις 11 και 12 Απριλίου διοργανώνεται το αφιέρωμα «Μιούζικαλ και Κινηματογράφος», όπου εκτός από τον Μ.Φραγκούλη θα τραγουδήσουν η Ντέμπορα Μάγιερς, καθώς και πρωταγωνιστές παραστάσεων στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου: ο Τζεφ Λέιτον, η Φράνσες Ρουφέλ και ο Ιταλός τενόρος Αλεσάντρο Σαφίνα.

Στις 2 και 3 Μαΐου στη σκηνή ανεβαίνουν εκτός από τον Έλληνα τενόρο, η Ιταλίδα σοπράνο Τζόρτζια Φουμάντι, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Λούτσιο Ντάλα και ο Τζάστιν Χέιγορντ, τραγουδιστής και συνθέτης των Moody Blues.

Στις 16 και 17 Μαΐου τη σκηνή μονοπωλούν τα σάουντρακ. Ο Μ. Φραγκούλης θα εμφανιστεί ζωντανά μαζί με την τραγουδίστρια και τραγουδοποιό Λάρα Φαμπιάν, γνωστή από το κεντρικό τραγούδι της ταινίας Paris, Je t' aime.

Τον καιρό εκείνο τον παληό...

2008-03-19T19:15:00.003+02:00

Κονδύλη Γεωργία, Μουσικολόγος, Ιστορικός
του Μουσικού Θεάτρου, Από το classicalmusic.gr

Η οπερέτα είναι είδος του μουσικού θεάτρου με περιεχόμενο κωμικό με διαλόγους, τραγούδια, ενόργανα μέρη, χορό και χορωδιακά. Δημιουργήθηκε ως εξέλιξη της κωμικής όπερας και του γαλλικού vaudeville και καθιερώθηκε ως τα μέσα του 19ου αιώνα. Θεμελιωτής του είδους είναι ο γερμανικό-εβραϊκής καταγωγής συνθέτης Jacques Offenbach (1819-1880), ο οποίος συνέθεσε μουσική για ενενήντα περίπου γαλλικές οπερέτες - αναφέρουμε τρεις από τις πιο γνωστές: Ορφέας στον 'Aδη (1858), από όπου και ο δημοφιλής γαλλικός χορός can-can, Ωραία Ελένη (1864), Παριζιάνικη ζωή (1866).

Η βιεννέζικη οπερέτα δανείστηκε πολλά στοιχεία από τη γαλλική, αλλά τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της προέρχονταν από παραδοσιακές μουσικές φόρμες όπως το βαλς. Γνωστοί συνθέτες βιεννέζικης οπερέτας είναι ο Johann Strauss και οι γιοι, κυρίως ο Johann Strauss II.

Το 1908 αποτελεί αφετηρία για την ελληνική οπερέτα, καθώς ο θιασάρχης Αντώνιος Νίκας ανεβάζει την οπερέτα του R. Hervé Mam'zelle Nitouche (1883) με διευθυντή ορχήστρας το Θεόφραστο Σακελλαρίδη (1882-1950). Ο Σακελλαρίδης εγκαταλείπει την επιθεώρηση με την οποία είχε ασχοληθεί, για να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο είδος αυτό.

Το 1909 γράφει την πρώτη του οπερέτα Σια κι αράξαμε και, από το 1914 ως το θάνατό του, συνθέτει περίπου ογδόντα οπερέτες, κυρίως τρίπρακτες, πολλές σε δικό του λιμπρέτο, όπως: Στα Παραπήγματα (1914), Πικ-νικ (1915), Η δεσποινίς "Τιπ-Τοπ" (1916), Ο ΥπνοβάτηςΘέλω να ιδώ τον Πάπα (1920), Μακρής, Κοντός και Σία (1926), Ηρώ και ΛέανδροςΟ καπετάν Τσανάκας (1930), Τα μοντέρνα κορίτσια (1935) κ.α.

Η οπερέτα όμως που είχε τη μεγαλύτερη επιτυχία ήταν Ο βαφτιστικός βασισμένος σε ομότιτλο θεατρικό το οποίο ανέβηκε στα 1917 από τους Κυβέλη-Βεάκη. Παίχτηκε για πρώτη φορά στις 18 Ιουλίου 1918 και μαζί με τους Απάχηδες των Αθηνών (1921) του Νίκου Χατζηαποστόλου θεωρούνται οι πιο δημοφιλείς ελληνικές οπερέτες. Το εμβατήριο "Ψηλά στο μέτωπο" τραγουδήθηκε πολύ και από τους στρατιώτες του 1940. Μάλιστα η οπερέτα γυρίστηκε σε ταινία το 1952 από τη Μαρία Πλυτά, με πρωταγωνιστές τον Αλέκο Αλεξανδράκη, του οποίου η φωνή ήταν ντουμπλαρισμένη από τον τενόρο Πέτρο Επιτροπάκη, την Ανθή Ζαχαράτου και το Μίμη Φωτόπουλο.

Το χρονικό διάστημα μεταξύ 1916-1928 είναι σπουδαία εποχή για την ελληνική οπερέτα. Το περιεχόμενό της είναι εύθυμο, εύπεπτο, κωμικό, με χαρούμενο τέλος και με μελωδίες που γίνονται εύκολα δημοφιλείς καθώς μπορούν να τραγουδιούνται εύκολα και προσφέρουν αναψυχή στους αστούς.

Με αφορμή τη συμπλήρωση των εκατό χρόνων από τη δημιουργία της ελληνικής οπερέτας η Εθνική Λυρική Σκηνή κάνει ένα αφιέρωμα στο συνθέτη Θεόφραστο Σακελλαρίδη ανεβάζοντας την παράσταση Θυμήσου εκείνα τα χρόνια. Πρόκειται για μια αναδρομή στην παράδοση της οπερέτας, της επιθεώρησης και του μουσικού θεάτρου στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, σε άμεση σχέση με τα ιστορικά γεγονότα και τον κοινωνικό περίγυρο της εποχής.

Η παράσταση είναι μείγμα μιας αντιπροσωπευτικής επιλογής των ωραιότερων μελωδίων του συνθέτη και μιας δραματοποιημένης αφήγησης κατά την οποία ο ίδιος ο Σακελλαρίδης μαζί με τους χαρακτήρες της Μαρίκας Κοτοπούλη και της Αφροδίτης Λαουτάρη γνωρίζουν στο κοινό την αθηναϊκή κοινωνίας της μπέλ επόκ. Την επιμέλεια της παράστασης είχε ο εθνομουσικολόγος Λάμπρος Λιάβας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος έχει γράψει και το λιμπρέτο, ενώ ο συνθέτης Βασίλης Τενίδης έκανε τη μουσική επεξεργασία και ενορχήστρωση των κομματιών με βάση τις μουσικές εκδόσεις και τα χειρόγραφα του Σακελλαρίδη.

Το ρόλο του Σακελλαρίδη ερμηνεύουν ο Μιχάλης Μητρούσης και ο Δημήτρης Ντάσιος, ενώ τους ρόλους της Μαρίκας Κοτοπούλη και Αφροδίτης Λαουτάρη η Νίνα Λοτσάρη, η Ευδοκία Χατζηϊωάννου και η Σωτηρία Ρουβολή.

Οι παραστάσεις, που έχουν ήδη ξεκινήσει από το Δεκέμβριο 2007 και θα διαρκέσουν ως τον Απρίλιο 2008, δίνονται κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 20.00 και Κυριακή 19.00 στο Θέατρο "Ακροπόλ".

Μουσική αφύπνιση της ψυχής από το Duo Fina

2008-02-15T12:56:00.014+02:00

Με πολύ μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 11/2/2008, υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά, συναυλία της «Λέσχης Φίλων Jose Carreras» στην αίθουσα Μητρόπουλου του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Τα έσοδα διατέθηκαν για τον αγώνα κατά της λευχαιμίας. Οι φωτογραφίες είναι του Κώστα Μέλλη.

(click)

Τραγούδησαν και έπαιξαν πιάνο οι δίδυμοι καλλιτέχνες Τάκης & Γιάννης Φίνας,
τραγούδησε η σοπράνο Διαλεκτή Καμπάκου, έπαιξε πιάνο ο Θάνος Μαργέτης και
συνόδευσε το γυναικείο φωνητικό σύνολο «Ars Nova 2».

Σε πρώτο πλάνο οι Τάκης & Γιάννης Φίνας και η Διαλεκτή Καμπάκου

Πρόγραμμα, α' μέρος:
Serenata (Toselli)
Pourquoi me reveiller (Massenet)
Source delicieuse (Gounod)
O mio babbino caro (Puccini)
Una furtiva lagrima (Donizetti)
Perduto ben mio sol tesor (Verdi)
Amapola (Lacalle)
Clair de lune (Debussy)
Libiamo (Verdi)

Οι Τάκης & Γιάννης Φίνας στα δύο πιάνα

Πρόγραμμα, β' μέρος:
Ammucograto (Duo Fina)
Summertime (Gershwin)
A la luz de una luna azul (Solovjov)
Kawa no nagare no yoni (Mitake)
With a song in my heart (Rodgers)
Tonight (Bernstein)
Mattinata (Leoncavallo)
Granada (Lara)

Κλείσιμο με διπλό μπις

Συναυλία, 11/2/2008

2008-01-14T17:40:00.004+02:00

Από το Δ.Σ. της «Λέσχης Φίλων Jose Carreras»

Αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχόμαστε ολόψυχα Καλή Χρονιά με υγεία, χαρά και αισιοδοξία για να μπορούμε να αντιμετωπίζουμε τις δυσκολίες.

Στις 14 Νοεμβρίου 2007 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία η εκδήλωση του Σωματείου μας στο Ινστιτούτο Goethe, της οποίας τα έσοδα διατέθηκαν στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία».

Τώρα θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για τη συναυλία που διοργανώνουμε τη Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2008, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (αίθουσα Δημ. Μητρόπουλου), με τους εξαίρετους δίδυμους μουσικούς Τάκη και Γιάννη Φίνα (τενόροι & πιανίστες), τη σοπράνο Διαλεκτή Καμπάκου, τον πιανίστα Θάνο Μαργέτη και το γυναικείο φωνητικό σύνολο «Ars Nova 2», οι οποίοι με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο θα ερμηνεύσουν γνωστές άριες, καντσονέτες, μιούζικαλς και μουσικές του κόσμου. Μια χαρούμενη, πράγματι, συναυλία για όλους.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά που είναι και ο Μέγας Χορηγός μας. Ο Δήμαρχος κ. Παναγιώτης Φασούλας, ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος στο θέμα της λευχαιμίας, υποσχέθηκε να στηρίξει το έργο μας.

Η προπώληση των εισιτηρίων από το Μέγαρο αρχίζει στις 21 Ιανουαρίου 2008 και οι τιμές θα είναι 35€ α’ ζώνη και 20€ β’ ζώνη. Θα υπάρχουν και λίγα φοιτητικά εισιτήρια με 10€. Ελπίζουμε να σας συναντήσουμε όλους και όλες εκεί.

Για κρατήσεις, μπορείτε να τηλεφωνείτε στην πρόεδρο, κ. Μιμίδου, στα τηλέφωνα 210 9885 850 ή 6974 849100.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε ότι στα 12 χρόνια ζωής του Σωματείου μας έχουμε στηρίξει τον αγώνα κατά της λευχαιμίας με το μη ευκαταφρόνητο ποσό των 305.000€, πράγμα που μας δίνει ιδιαίτερη ικανοποίηση.

Ευχόμαστε και πάλι κάθε ευτυχία για το 2008.

Με εκτίμηση

Η πρόεδρος		Η Γραμματέας
Αθηνά Μιμίδου		Δήμ. Τσιχλή

Ο Γιώργος Πέτρου μυεί την ΚΟΑ στα μυστικά της παλιάς μουσικής

2008-01-09T20:37:00.001+02:00

(ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΒΩΛΟΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 09/01/2008)

Ενα καινούργιο, ελκυστικό ενδεχόμενο φώτισε η θαυμάσια συναυλία με έργα μπαρόκ και κλασικισμού που έδωσε περιορισμένο κλιμάκιο της ΚΟΑ στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς υπό τον Γιώργο Πέτρου (15/12/07). Οι πιο ψαγμένοι φιλόμουσοι ασφαλώς θα αναγνώρισαν το ενημερωμένο στίγμα ιστορικής ερμηνευτικής που κατόρθωσε ο τελευταίος να προσδώσει στις εκτελέσεις.

Ο αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου

Η συναυλία ξεκίνησε με το Κοντσέρτο Γκρόσο έργο 3, αρ. 4 του Χαίντελ. Ο Πέτρου διηύθυνε με σβέλτες, κοφτές κινήσεις και χορευτικό παλμό επιλέγοντας εύπλαστες αλλ' ανυποχώρητα γοργές ταχύτητες, που με προσπάθεια ακολούθησαν οι μουσικοί. Τόνισε στο έπακρο αντιθέσεις δυναμικής και χώρισε αριστοτεχνικά το σύνολο σε ημιχόρια, τα οποία εν συνεχεία έθεσε σε έντονο διάλογο. Ακολούθησε το Κοντσέρτο για όμποε και έγχορδα RV447 του Βιβάλντι. Ο ήχος του σολίστα Γιάννη Οικονόμου πρόβαλε αδιαφοροποίητα ομοιογενής σε ένταση και χροιά. Με εξαίρεση κάποια αμελητέα ολισθήματα στις γρήγορες κλίμακες, το παίξιμό του ήταν στρωτό, σαφές, αβίαστα κινητικό, συμβατικά λυρικό στο αργό μέρος, αν και δίχως ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το μέγιστο ξάφνιασμα έφερε η Συμφωνία αρ.104, «Του Λονδίνου» του Χάυδν. Κρατώντας το ολιγομελές σύνολο σε απόλυτη εγρήγορση, ο Πέτρου άντλησε από αυτό μια ερμηνεία εκπληκτικής μουσικότητας, με απίστευτο πλούτο λεπτομέρειας και διεγερτικά ανεβασμένο επίπεδο ενέργειας που μέχρι χθες δύσκολα θα συσχετίζαμε με μουσικούς της ΚΟΑ! Αντιμετώπισε χωριστά κάθε συστατικό της συμβατικής γραφής του συνθέτη (αντίστιξη, ενορχήστρωση, χροιά, ρυθμό, μελωδία) και το ανέπτυξε αυτόνομα θέτοντάς το σε κινητικό διάλογο προς τα υπόλοιπα. Παιγνιώδεις αντιθέσεις δυναμικής, ακραία σχήματα επιτάχυνσης/επιβράδυνσης, απροσδόκητοι ηχοχρωματικοί φωτισμοί, κομψά χορευτικές εμφάσεις στον ρυθμό και αιχμηρή άρθρωση ενεφύσησαν περισσό ενδιαφέρον στην παρτιτούρα.

Αν, όμως, ΚΟΑ και Πέτρου κάνουν μαζί πραγματικά συναρπαστικό Χάυδν, άμεσα συνάγεται πόσο καλός θα είναι ο Μότσαρτ και ο Μπετόβεν τους. Ως άσκηση και μόνον ολοκληρώνουμε τον συλλογισμό με προτάσεις αυταπόδεικτα συμφέρουσες για όλους (ορχήστρα, φιλόμουσους, ΥΠ.ΠΟ.): ας ανατεθεί λοιπόν στον Πέτρου ένας κύκλος συναυλιών με ρεπερτόριο από το μπαρόκ έως και τον κλασικισμό. Πού θα μπορούσε να φιλοξενηθεί αυτός; Στην ευρύχωρη αίθουσα συναυλιών στο υπόγειο του Ωδείου Αθηνών. Κύριε Λιάπη, ιδού ιδανική ευκαιρία να αποκαταστήσετε, έστω ετεροχρονισμένα, τη χαμένη τιμή του ΥΠ.ΠΟ. καλύπτοντας την από δεκαετιών εκκρεμούσα υποχρέωσή του να ολοκληρώσει το περιβόητο γιαπί και -γιατί όχι; να πιστωθείτε μια λαμπρή τελετή ουσιαστικών εγκαινίων! Μπορεί ως επένδυση να μη φαίνεται τόσο όσο ο επιφανειακός «περιβάλλων χώρος του Βυζαντινού Μουσείου», που με σπουδή ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες, όμως θα αποδώσει σαφώς... βαθύτερα!

«Οι Ελληνες δεν είναι εξοικειωμένοι με την όπερα»

2007-12-29T18:23:00.001+02:00

Συνέντευξη με την Κάτια Πάσχου

Με την αισθαντική, γεμάτη ένταση φωνή και την όμορφη παρουσία της η Κάτια Πάσχου αποδεικνύει σε κάθε εμφάνισή της το ταλέντο και την ιδιαίτερη μουσική παιδεία της. Μόνιμος κάτοικος Νέας Υόρκης, λόγω σπουδών, έχει καταφέρει να κάνει τη μεγάλη της αγάπη επάγγελμα. Σήμερα, στα 29 της, αφού έδωσε το καλοκαίρι συναυλίες στην Ελλάδα, είναι έτοιμη να κατακτήσει το αμερικανικό κοινό με την εμφάνισή της σε έναν από τους σπουδαιότερους χώρους κλασικής μουσικής στον κόσμο, στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης.

Η ενασχόλησή σας με την κλασική μουσική αποτελούσε όνειρο ζωής;

Αρχικά ήθελα να γίνω χορεύτρια. Ο χορός μου «έδωσε» τα πρώτα ακούσματα κλασικής μουσικής. Τελικά αποφάσισα ότι θα γίνω ηθοποιός, επειδή πάντα μου άρεσε να μεταμορφώνομαι σε διαφορετικούς ρόλους. Οταν σπούδαζα στο πανεπιστήμιο, διάβαζα σε συνεντεύξεις ηθοποιών ότι είναι πολύ σημαντικό για έναν καλλιτέχνη η μουσική παιδεία. Κι έτσι γράφτηκα στο ωδείο. Εκεί ανακάλυψα όχι μόνο το ταλέντο της φωνής μου, αλλά και τη μεγάλη μου αγάπη για τη μουσική.

Η όπερα είναι μία ιδιαίτερη μορφή τέχνης. Εκτός από ωραία φωνή απαιτεί και εκφραστικότητα. Πόσο δύσκολο είναι να επιτύχει κάποιος αυτό το συνδυασμό;

Ο συνδυασμός υποκριτικής και μουσικής κάνει την όπερα μοναδικό είδος, το οποίο προσφέρει μεγάλη απόλαυση τόσο στο θεατή όσο και στον ίδιο τον καλλιτέχνη. Είναι μεγάλη τιμή για έναν τραγουδιστή να μπορεί να γίνεται όργανο έκφρασης αυτών των μεγάλων συνθετών, που κατάλαβαν σε βάθος την ανθρώπινη ψυχή και την αποτύπωσαν μέσα από τα έργα τους.

Πώς προέκυψε το ντεμπούτο σας στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης;

Είναι το βραβείο που κέρδισα στο διαγωνισμό Artists International Presentations. Ο συγκεκριμένος διαγωνισμός εδώ και 30 χρόνια έχει αναδείξει πολλούς νέους καλλιτέχνες της κλασικής μουσικής απ’ όλο τον κόσμο και τους υποστηρίζει στο πρώτο επίσημο μεγάλο τους βήμα. Είναι ιδανική ευκαιρία για έναν πρωτοεμφανιζόμενο καλλιτέχνη να αποσπάσει καλές κριτικές και να τραβήξει την προσοχή του κοινού.

Τι αποκομίσατε από τις καλοκαιρινές συναυλίες σας στην Ελλάδα; Το ελληνικό κοινό είναι εξοικειωμένο με την όπερα;

Ηταν υπέροχη εμπειρία. Οι συναυλίες αυτές απευθύνονται σε ένα συγκεκριμένο είδος κοινού, το οποίο συχνά έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την όπερα. Αυτό με τιμά ιδιαίτερα. Η αλήθεια είναι ότι οι Ελληνες δεν είναι τόσο εξοικειωμένοι με την όπερα, αλλά αυτός είναι και ο στόχος των συναυλιών: να κάνουν την όπερα πιο προσιτή και θελκτική σε ένα νέο κοινό.

Τι όνειρα κάνετε για το μέλλον;

Οτιδήποτε ονειρεύομαι περιλαμβάνει υπέροχες μουσικές και οικογενειακές στιγμές. Νιώθω ότι έχω σταθεί πολύ τυχερή στη ζωή μου, διότι ό,τι έχω φανταστεί μέχρι τώρα έχει γίνει πραγματικότητα! Η αιτία είναι η αγάπη που νιώθω για τους γύρω μου αλλά και η αγάπη που εισπράττω από αυτούς.

Η ζωή μου

Γεννήθηκα το 1978 στην Αθήνα σε μια υπέροχη γειτονιά στο Παγκράτι, κοντά στο «Μαγεμένο Αυλό», παλιό στέκι καλλιτεχνών.
Μεγαλύτερη πηγή της έμπνευσής μου είναι η γιαγιά μου, από την οποία κληρονόμησα το χάρισμα της φωνής αλλά και την αγάπη για τη μουσική και τις τέχνες. Η γιαγιά μου με τις αδερφές τις περνούσαν τα καλοκαίρια τους στο αγαπημένο μας νησί, την Ανδρο, και τα βράδια κάθονταν στο μπαλκόνι, απολαμβάνοντας τη θέα της θάλασσας και του φεγγαριού και τραγουδούσαν…
Ο παππούς έπαιζε κιθάρα, ενώ ο θείος μου φυσαρμόνικα. Φυσικά δεν έλειπαν απαγγελίες ποιημάτων και ανέκδοτα.
Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Θεατρολογία. Πήρα πτυχία αρμονίας και μονωδίας και μία υποτροφία από το Ιδρυμα «Α. Ωνάσης» για σπουδές στο Mannes College of Music στη Νέα Υόρκη, όπου φοιτώ ακόμη και σήμερα.
Αγαπημένοι μου συνθέτες είναι ο Mozart για τη θεϊκή απλότητά του, ο Verdi για τη βαθιά ανθρώπινη πλευρά του και ο Ravel για την εκκεντρικότητά του.
Τρελαίνομαι για την τζαζ μουσική και ευτυχώς εδώ στη Νέα Υόρκη έχω την ευκαιρία να ακούω πολύ.

(της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΦΑΡΑΖΗ, Ελεύθερος Τύπος, 29/12/2007)

Αφιέρωμα στον Αντίοχο Ευαγγελάτο

2007-12-21T22:05:00.000+02:00

Σε συναυλία της ΚΟΑ

(Νίκος Α. Δοντάς, Καθημερινή, 9/12/2007)

Διπλή χαρά την 1η Δεκεμβρίου στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής, αφενός επειδή υπό τη διεύθυνση του Νίκου Τσούχλου η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ) έδωσε μία από τις πιο επιτυχημένες συναυλίες της και αφετέρου επειδή αυτή συνέπεσε να περιλαμβάνει δύο ενδιαφέροντα έργα Ελληνα συνθέτη, του Αντίοχου Ευαγγελάτου. Η χλιαρή υποδοχή του κοινού, προφανής απόρροια αμηχανίας και της έλλειψης εξοικείωσης με λιγότερο γνωστό ρεπερτόριο, δεν πρέπει να αποτρέψει την ΚΟΑ αλλά και Ελληνίδες μεσοφώνους να εντάξουν στο ρεπερτόριό τους ειδικά τη συμφωνική μπαλάντα για φωνή και ορχήστρα «Η λυγερή και ο Χάρος». Έργο βαθιά συγκινητικό, στηρίζεται σε ένα από τα ποιήματα της ενότητας «Μοιρολόγια του Κάτω Κόσμου και του Χάρου» από τη συλλογή «Εκλογή από τα τραγούδια του ελληνικού λαού» του Νικόλαου Γ. Πολίτη.

Το κείμενο στάθηκε αφορμή να συνθέσει ο Ευαγγελάτος ένα από τα πιο ευαίσθητα έργα του, στον απόηχο της κεντροευρωπαϊκής μουσικής γλώσσας του ώριμου και ύστερου ρομαντισμού. Ο συνθέτης χειρίζεται με φαντασία τη φωνητική γραμμή που παραμένει φωτεινή στο προσκήνιο παρά την πλούσια ενορχήστρωση. Το έργο απέδωσε με επιτυχία η κόρη του δημιουργού, μεσόφωνος Δάφνη Ευαγγελάτου, που αναπλήρωσε το έλλειμμα έντασης της φωνής με εκφραστικό τραγούδι, εστιασμένο στα μελαγχολικά, πένθιμα αλλά και τρυφερά συναισθήματα.

Έντονο συναίσθημα

Στην αρχή του δεύτερου μέρους της συναυλίας η Ευαγγελάτου ερμήνευσε το τραγούδι για φωνή και ορχήστρα «Στην ελπίδα» του Μαξ Ρέγκερ, γραμμένο το 1912. Η διάθεση δειλινού παρέμενε όμως το ύφος ήταν αισιόδοξο μάλλον, σε στιγμές ακόμα και ακτινοβόλο. Και στα δύο έργα ο Τσούχλος δεν αρκέστηκε να κρατήσει την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών σε δεύτερο πλάνο, απλώς παρακολουθώντας την τραγουδίστρια. Σεβόμενος την διαφορά ισχύος, έλεγχε συνεχώς τα επίπεδα δυναμικής, φροντίζοντας να βρίσκεται μαζί της σε διαρκή διάλογο, υπογραμμίζοντας, σχολιάζοντας, στηρίζοντας.

Στα συμφωνικά έργα, που πλαισίωσαν τα φωνητικά, δηλαδή στις ανάλαφρες όσο και σημειακά πομπώδεις «Παραλλαγές αίνιγμα» του Ελγκαρ αλλά και στις «Παραλλαγές και φούγκα σε ένα δημοτικό τραγούδι» του Ευαγγελάτου, είχε κανείς τη δυνατότητα να απολαύσει την ΚΟΑ σε μία από τις καλύτερες στιγμές της. Με την εναλλαγή διαθέσεων που προβλέπουν, τα σπονδυλωτά έργα έδωσαν την ευκαιρία να προβληθούν διάφορες ομάδες οργάνων ή και μεμονωμένοι σολίστες, που στη συγκεκριμένη περίπτωση φάνηκαν πολύ καλά προετοιμασμένοι. Επιπλέον, ειδικά στο έργο του Ευαγγελάτου που βασίζεται στο δημοτικό «Σαράντα παλληκάρια από τη Λιβαδειά», υπήρχε έντονο συναίσθημα –φυσικά «γραμμένο» στη μουσική– που δόθηκε με αμεσότητα, λεπτότητα και… τιθασευμένα κόρνα! Ιδιαίτερα συγκινητικό υπήρξε το πένθιμο εμβατήριο. Να τα ξανακούσουμε!

Νέα μουσικά ταλέντα

2007-12-02T08:51:00.001+02:00

(Νίκος Α. Δοντάς, Καθημερινή, 2/12/2007)

Με δύο πολύ ενδιαφέρουσες συναυλίες νέων μουσικών ολοκληρώθηκαν στις 19 και 20 Νοεμβρίου οι Ημέρες Γερμανικού Πολιτισμού, στο Ινστιτούτο Γκαίτε Αθηνών. Συμμετείχαν ορισμένοι από τους βραβευμένους των τελευταίων ετών στον σημαντικό διαγωνισμό της Ενωσης Γερμανικών Ραδιοφωνιών (ARD), που παρουσίασαν την τέχνη τους όχι μέσα από σολιστικές εμφανίσεις, αλλά συνεργαζόμενοι σε διάφορους συνδυασμούς. Έτσι, η πρώτη βραδιά περιλάμβανε τη σονάτα για κόρνο και πιάνο έργο 17 του Μπετόβεν, τη σονάτα για πιάνο αρ. 2 του Ρόμπερτ Σούμαν, τη σονάτα για φλάουτο, βιολί και πιάνο του Μποχουσλάφ Μαρτινού, τραγούδια του Φραντς Σούμπερτ και τη σονάτα για βιολί και πιάνο αρ. 2 του Γιοχάνες Μπραμς. Ανάλογο ήταν το πρόγραμμα της δεύτερης συναυλίας.

Ιδιαίτερα εντυπωσιακοί ήσαν οι δύο πιανίστες, ο Αμερικανός Μπεν Κιμ και η Μαριάννα Σιρινυάν από την Αρμενία. Ο Κιμ ξεκίνησε συνοδεύοντας τον Ρώσο κορνίστα Ντμίτρι Μπαμπάνοφ στη σονάτα του Μπετόβεν και ολοκλήρωσε τη βραδιά συνεργαζόμενος με την Γιαπωνέζα Ακίκο Γιαμάντα στη σονάτα του Μπραμς. Στο έργο του Μπετόβεν, ο ρόλος του υπήρξε περισσότερο υποστηρικτικός. Ηταν μία δύσκολη αρχή και ίσως η πιο αδύναμη στιγμή της συναυλίας, καθώς ο Ρώσος μουσικός αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα κυρίως τεχνικής φύσης, ενώ η στεγνή ακουστική του χώρου σαφέστατα δεν κολάκευε τον ήχο του.

Στη σονάτα του Μπραμς οι ικανότητες του Κιμ μπόρεσαν να φανούν καλύτερα: η σιγουριά στο ύφος, ο έλεγχος της δυναμικής, η πλαστικότητα του ήχου. Από την πλευρά της, η Γιαμάντα παρότι δεν διέθετε τη ρώμη και το μέγεθος του ήχου για τον Μπραμς, έπαιξε με εκφραστικότητα και αυτοπεποίθηση. Πολύ πλησιέστερα στο ταλέντο της ήταν η θαυμάσια σονάτα του Μαρτινού, με την οποία ολοκληρώθηκε το α΄ μέρος της βραδιάς. Πλάι στον Κιμ και την Γιαμάντα, σολίστ ήταν ο Γερμανός φλαουτίστας Πίρμιν Γκρελ, ακριβής, με μαλακό ήχο και πλαστικότητα στη διαμόρφωση των φράσεων.

Συναρπαστική ήταν η Μαριάννα Σιρινυάν από την Αρμενία. Επαιξε τη σονάτα του Σούμαν με δύναμη, ακρίβεια, ένταση αλλά και προσοχή στις μικρές λεπτομέρειες που δίνουν στη μουσική του Σούμαν την τελείως ιδιαίτερη ευαισθησία της: κάποια στιγμιαία λυρικά ξέφωτα στη θύελλα, κάποιες μικρές αλλά καίριες υποπαράγραφοι.

Στο β΄ μέρος η Σιρινυάν συνόδευσε τη Βελγίδα Ιλζε Εερενς σε τραγούδια του Σούμπερτ. Με καθαρή, δροσερή λυρική φωνή η υψίφωνος απέδωσε τις μικρογραφίες χωρίς έμφαση σε κάθε λέξη, όπως συνηθίζεται, αλλά προβάλλοντας το νόημα μέσα από τις αποχρώσεις της μουσικής της απόδοσης. Μια βραδιά γεμάτη νιάτα και καλή διάθεση.

Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση...

2007-11-23T23:53:00.000+02:00

για τη μαστίχα της Χίου

Την Τρίτη 14/11/2007 πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του Goethe Institut στην Αθήνα εκδήλωση με τίτλο:

ΜΑΣΤΙΧΑ ΧΙΟΥ
ΓΕΦΥΡΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ-ΔΥΣΗΣ

υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χίου, την υποστήριξη του ΟΠΕΠ, της «Ένωσης Μαστιχοπαραγωγών Χίου» και διαφόρων χορηγών.

Μετά τους χαιρετισμούς της προέδρου της Λέσχης Φίλων Jose Carreras Ελλάδος, κ. Αθηνάς Μιμίδου (φωτ. αριστερά, click) και του εκπροσώπου του κ. Νομάρχη Χίου, ομίλησαν ο φαρμακοποιός κ. Δημ. Κοκκινάκης για τη «Μαστίχα στις επιστήμες και στις τέχνες» και η κ. Βάσω Κριτάκη για «Ταξίδια στο χώρο και το χρόνο με άρωμα και γεύση μαστίχας Χίου». Παρουσιάστηκε επίσης το βιβλίο «Χαράσσοντας το μύθο της μαστίχας» και εκτέθηκαν παραδοσιακές φορεσιές από τα Μαστιχοχώρια της Χίου που επιμελήθηκε η ενδυματολόγος κ. Μαρία Γεράρδη-Πασσαλή.

Ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα με τις «Έξι ελληνικές λαϊκές μελωδίες» του Ραβέλ και διάφορα δημοφιλή ελληνικά έργα για φωνή και πιάνο. Τραγούδησε η κ. Ελένη-Λυδία Σταμέλου (φωτ. δεξιά, click) και συνόδευσε στο πιάνο ο κ. Μάριος Καζάς.

Τα έσοδα διατέθηκαν στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου παίδων «Αγία Σοφία».

Εκδήλωση για τη μαστίχα της Χίου

2007-10-14T13:08:00.000+02:00

Αγαπητοί φίλοι,

Σας ευχόμαστε ολόψυχα καλό χειμώνα με υγεία και δημιουργικότητα. Το Σωματείο μας, μετά την ανάπαυλα που ακολούθησε τη μεγάλη συναυλία του J. Carreras, έχει προγραμματίσει εκδήλωση αφιερωμένη στη Χίο και στη μαστίχα -το μοναδικό αυτό προϊόν ανά τον κόσμο- και πιστεύουμε βάσιμα ότι θα είναι ξεχωριστή.

Το θέμα της εκδήλωσης είναι «Μαστίχα Χίου, γέφυρα πολιτισμού Ανατολής Δύσης», θα γίνει στις 14 Νοεμβρίου, ημέρα Τετάρτη και ώρα 8.30 μ.μ. στο Γερμανικό Ινστιτούτο Goethe, Ομήρου 14-16. Ο έγκριτος Χιώτης φαρμακοποιός, κ. Δημήτρης Κοκκινάκης, θα ενημερώσει για τις φαρμακευτικές, καλλυντικές και άλλες άγνωστες ιδιότητες και χρήσεις της μαστίχας, ενώ η κ. Βάσω Κριτάκη, προϊσταμένη του γραφείου δημοσίων σχέσεων της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χίου, θα μιλήσει για τη χρήση της μαστίχας στην παγκόσμια γαστρονομία. Την εκδήλωση θα πλαισιώσει έκθεση παραδοσιακής ενδυμασίας των μαστιχοχωριών από την εποχή 14^ος-19^ος αιώνας, της ενδυματολόγου ζωγράφου κ. Μαρίας Γεράρδη-Πασσαλή. Ο κ. Δημήτρης Κοιλαλούς, καθηγητής στο Αμερικάνικο Κολέγιο, θα εκθέσει φωτογραφίες σχετικές με τη μαστίχα και τον τρόπο συγκομιδής της, ενώ συγχρόνως θα υπάρξει έκθεση σπανίων εντύπων από το 17^ο αιώνα που αναφέρονται στη μαστίχα.

Στο μουσικό μέρος της εκδήλωσης, ο εκλεκτός πιανίστας Μάριος Καζάς και η σοπράνο Ελένη Λυδία Σταμέλου θα ερμηνεύσουν τα 5 ελληνικά τραγούδια του Ravel, τα 3 εκ των οποίων είναι εμπνευσμένα από τη δημοτική μουσική της Χίου. Τέλος, θα προσφερθούν χιώτικα εδέσματα.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Χίου και του Οργανισμού προώθησης Ελληνικού Πολιτισμού (Υπουργείο Πολιτισμού). Η τιμή των εισιτηρίων θα είναι 20 €. Επίσης θα υπάρξει ειδική έκδοση βιβλίου επ’ ευκαιρία της εκδήλωσης.

Φιλικά

Για το Δ.Σ.

Η πρόεδρος: Αθηνά Μιμίδου

Η γραμματέας: Δήμητρα Τσιχλή

Luciano Pavarotti (1935-2007)

2007-09-07T10:14:00.002+02:00

Σταδιοδρομία σαν παραμύθι

(του Νίκου Α. Δοντά)

Με γενναιοδωρία στάθηκε η φύση απέναντι στον Λουτσιάνο Παβαρότι χαρίζοντάς του μια φωνή δίχως όμοιο, με γενναιοδωρία τη χάρισε κι ο ίδιος στους ανθρώπους. Κι ήταν η φωνή του πράγματι μοναδική: ακτινοβολούσε εκτυφλωτικά όπως ο ήλιος της Μεσογείου, έφτανε με απόλυτη φυσικότητα ακόμα και στις πιο ψηλές νότες και, πάνω απ’ όλα, ήταν άμεσα αναγνωρίσιμη: αρκούσε μια νότα για να καταλάβει κανείς ποιος τραγουδά. Όμως εκείνο που τον ανέδειξε σε απόλυτο τενόρο, το στοιχείο που προσδιόρισε την τέχνη του, ήταν η αμεσότητα της φωνής του, το αλάνθαστο, μοναδικά πειστικό μουσικό του ένστικτο.

Σπουδαίος ηθοποιός δεν ήταν, ενώ συνάδελφοί του τον κατηγορούσαν ότι δεν ήξερε καν να διαβάζει νότες. Κι όμως, ο τρόπος με τον οποίο ενσάρκωνε τους ρόλους όπως και ο τρόπος με τον οποίο απέδιδε τα μουσικά κείμενα παραμένει μοναδικός: απ’ τη μια η απροσποίητη σκηνική του παρουσία και απ’ την άλλη το πώς ακουμπούσε και χάιδευε τις νότες, ο τρόπος με τον οποίο έπλαθε τις φράσεις και έκλεβε τους χρόνους, η φυσικότητα με την οποία έπειθε τον ακροατή ότι τραγουδούσε ακόμα και τα πιο δύσκολα σημεία, η αίσθηση ότι τα έδινε όλα…

Η σταδιοδρομία του εξελίχτηκε σαν παραμύθι. Το 1965 η ήδη διάσημη Αυστραλή υψίφωνος Τζόαν Σάδερλαντ είχε ανάγκη από έναν τενόρο στις… διαστάσεις της και χτύπησε φλέβα χρυσού επιλέγοντας τον τότε άγνωστο αλλά ακόμα κομψό Παβαρότι. Παρακολουθώντας την να τραγουδά ο Λουτσιάνο διαμόρφωσε την τεχνική του. Αρχικά, το ρεπερτόριό του ήταν το δικό της. Ομως, η τρομακτική του άνεση στις απάνθρωπα ψηλές νότες σε έργα του ιταλικού ρομαντικού μπελ-κάντο, σύντομα έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του.

Δεν άργησαν να τον παραλάβουν οι Αμερικανοί, που με τις γνωστές τεχνικές του μάρκετινγκ τον ανέδειξαν σε υπερμεγέθη αστέρα. Τον έστεψαν «βασιλιά του ψηλού ντο», τον φωτογράφισαν σε πόζες του Καρούζο. Του προσέφεραν ευκολίες τις οποίες δεν μπόρεσε να διαχειριστεί. Εγινε ζωντανός μύθος, παγιδεύτηκε στην εικόνα του εαυτού του, στην τεράστια δημοσιότητα και στα τρομακτικά κέρδη. Η καθοδική πορεία είχε αρχίσει: όλο και περισσότερα λαϊκά ρεσιτάλ σε στάδια και αρένες, όλο και λιγότερες παραστάσεις. Το ρεπερτόριό του δεν ήταν ανεξάντλητο. Όποτε επιχείρησε να ξεφύγει από τον ιταλικό ρομαντισμό για τον οποίο έμοιαζε φτιαγμένος, τα αποτελέσματα ήταν λιγότερο εντυπωσιακά.

Όμως είναι αμφίβολο αν έχει ακουστεί ποτέ πιο συγκινητικός Νεμορίνο («Ελιξίριο του Ερωτα»), πιο τρυφερός Ελβίνο («Η Υπνοβάτιδα»), πιο σαγηνευτικός δούκας της Μάντουας («Ριγολέτος»), πιο αυθόρμητος Τόνιο («Η Κόρη του Συντάγματος»). Και μόνον γι’ αυτά -και δεν είναι μόνον αυτά- η θέση του στο πάνθεον των λυρικών τραγουδιστών είναι εξασφαλισμένη.

(Καθημερινή, 7/9/2007)

Luciano Pavarotti: Una furtiva lagrima Nemorino
Budapest 1991

Λίγη ζέστη και ένα καλό πιάνο...

2007-08-24T09:13:00.000+02:00

Επιστολή του Mozart στον πατέρα του, 1778

«Με άφησαν να περιμένω μισή ώρα σε ένα μεγάλο δωμάτιο χωρίς θέρμανση και τζάκι. Τελικά η δούκισσα του Σαμπό ήλθε και, με τη μεγαλύτερη ευγένεια, με παρακάλεσε να της κάνω τη χάρη να παίξω σε ένα πιάνο που ήταν εκεί και να το δοκιμάσω, γιατί κανένας από τους δικούς της δεν ήταν σε θέση. Της είπα ότι θα έπαιζα ευχαρίστως, αλλά ήταν αδύνατον, γιατί δεν ένιωθα πια τα δάχτυλά μου από το κρύο· και την παρακάλεσα να με οδηγήσει σε ένα δωμάτιο που να έχει αναμμένο τζάκι. "Μα ναι, κύριε, έχετε δίκιο". Αυτή ήταν όλη και όλη η απάντησή της.

Μετά κάθησε και άρχισε να σχεδιάζει επί μία ολόκληρη ώρα με άλλους κυρίους, όλοι καθισμένοι σε έναν κύκλο γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι. Είχα λοιπόν την τιμή να περιμένω μία ολόκληρη ώρα, με τα παράθυρα και τις πόρτες ανοιχτές. Δεν κρύωνα πια μόνο στα χέρια αλλά σε όλο μου το σώμα και στα πόδια, και το κεφάλι μου άρχισε να με πονάει. Δεν ήξερα πια τι να κάνω, τόση ώρα με αυτό το κρύο, αυτόν τον πονοκέφαλο και αυτή την πλήξη. Πολλές φορές είπα μέσα μου ότι αν δεν ήταν για χάρη του κ. Γκριμ, θα είχα φύγει στη στιγμή.

Τελικά, για να συντομεύω, άρχισα να παίζω στο άθλιο και απεχθές πιανοφόρτε. Το πιο προσβλητικό ήταν ότι η κυρία και αυτοί οι κύριοι δεν διέκοψαν ούτε για μία στιγμή το σχέδιό τους, αλλά συνέχισαν, έτσι που αναγκάστηκα να παίζω για τις καρέκλες, τα τραπέζια και τους τοίχους. Σε τέτοιες συνθήκες, έχασα την υπομονή μου. Εχοντας αρχίσει τις "Παραλλαγές Φίσερ", έπαιξα τις μισές και σηκώθηκα.

Αμέσως άρχισε ένας κατακλυσμός από φιλοφρονήσεις. Είπα όμως αυτό που είχα να πω, βασικά ότι δεν μπορούσα να παίξω καθόλου σε ένα τέτοιο όργανο και ότι θα ήμουν πολύ ευτυχής αν ερχόμουν μια άλλη μέρα, υπό τον όρο πως θα υπήρχε ένα καλύτερο πιάνο. H δούκισσα δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να με αφήσει να φύγω προτού έλθει ο συζυγός της. Αυτός κάθησε δίπλα μου και με άκουσε με όλη του την προσοχή. Και εγώ... ξέχασα το κρύο, τον πονοκέφαλο και όλα τα άλλα. Και παρά το απεχθές αυτό πιάνο άρχισα να παίζω όπως ακριβώς παίζω όταν είμαι στην καλύτερη φόρμα του κόσμου.

Δώστε μου τα καλύτερα πιάνα της Ευρώπης, αλλά αν με ακούνε άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν τίποτε ή δεν θέλουν να καταλάβουν τίποτε και δεν συναισθάνονται μαζί μου αυτό που παίζω, τότε θα χάσω όλη τη χαρά μου».

Όπερα στην Επίδαυρο

2007-07-31T11:50:00.000+02:00

Η όπερα ταιριάζει στην Επίδαυρο

(της Ιωάννας Κλεφτογιάννη, Ελευθεροτυπία, 16/7/2007)

Να «ανοίξει» ή όχι η Επίδαυρος -ο «νόμιμος» χώρος αναβίωσης του αρχαίου δράματος- στον φυσικό «απόγονό» του, την όπερα; Να «ανοίξει» σε μια προσπάθεια αποφόρτισης του χώρου από το ειδικό βάρος της αρχαιότητας, αλλά και σε μια ευρύτερη απόπειρα «απενοχοποίησης» των σκηνικών ειδών; Να διευρύνει το αρχαίο αργολικό θέατρο την γκάμα του ως μέρος ενός συνολικότερου πειράματος, στο οποίο φέτος εντάσσεται ο Μπέκετ («Ευτυχισμένες μέρες») και ο Ρακίνας («Ανδρομάχη»);

Για «ιστορικό γεγονός» μιλούσαν μετά την παράσταση της «Μήδειας» του Κερουμπίνι, το Σάββατο, αρκετοί από τους θεατές -, ανάμεσά τους ήταν ο Γιώργος Βουλγαράκης, ο Γιώργος Λούκος, ο Χρήστος Λαμπράκης, ο Αγγελος Δεληβορριάς κ.ά. Επειτα από χρόνια παρουσιαζόταν ξανά στην ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου μια όπερα, δίνοντας εμπράκτως την ιδανική ίσως απάντηση στο ερώτημα για την καταλληλότητα του συγκεκριμένου είδους στον «βεβαρημένο» ιδεολογικά χώρο.

Ελάχιστοι, βεβαίως, από τους 7.000 θεατές του Σαββάτου, που περιθωριοποίησαν αυτοστιγμεί τη φωνή που έκραξε «Αίσχος, Καρυτινέ!», χειροκροτώντας με ενθουσιασμό τον μαέστρο και την ορχήστρα «Cappela Coloniensis», είχαν δει την «ιστορική» «Μήδεια» του '61 με τη Μαρία Κάλλας. Σαράντα έξι όμως χρόνια μετά, στη λιτή, ουσιαστική παράσταση του ίδιου έργου στον ίδιο τόπο απ' τον «μετρ» Γιάννη Κόκκο, με Μήδεια την Αννα-Κατερίνα Αντονάτσι, διαπίστωναν ότι η όπερα είναι είδος που μπορεί και, υπό όρους, θα 'πρεπε να έχει μια θέση στο πρόγραμμα των Επιδαυρίων.

«Με συγκινεί βαθύτατα το γεγονός ότι παρουσιάζεται μια όπερα στην Επίδαυρο», αποκάλυπτε λίγα λεπτά μετά την παράσταση ο Σπύρος Σακκάς. «Είναι εξαιρετικά σημαντικό να χρησιμοποιείται το θέατρο της Επιδαύρου για την ποιητική δράση. Ο ίδιος ο χώρος το επιτρέπει. Ωστόσο, πάντα θα υπάρχουν προβλήματα ακουστικής σε σχέση με τη μεγάλη ορχήστρα. Είναι φανερό ότι η φωνή είναι το κύριο μέγεθος της Επιδαύρου. Κάπου είχα την αίσθηση ότι διαλύεται η αρμονία μεταξύ φωνής και ορχήστρας. Μου έλειψε, δηλαδή, η σχέση φωνής και ορχήστρας. Η θέση της ορχήστρας πίσω από τους μονωδούς λειτουργούσε παράξενα. Σε πλήρη αντίστιξη, η ορχήστρα λειτουργούσε υπέροχα με τη χορωδία, που βρισκόταν πίσω και επάνω της. Ενιωσα, δηλαδή, μια απομόνωση της ορχήστρας, προκειμένου να φαίνεται περισσότερο η φωνή. Είναι ένα θέμα που θα έπρεπε να μελετηθεί. Βέβαια, αν βάλεις ηχεία και μικρόφωνα, αλλάζουνε τα δεδομένα» (πλήρες κείμενο>>>).

Anna Caterina Antonacci - Annick Massis - La Juive

Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής 2007

2007-06-21T10:28:00.002+02:00

Από 21 έως 23 Ιουνίου θα διαρκέσει η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής, που οργανώνεται φέτος για έκτη συνεχή χρονιά. Σε περισσότερα από δέκα σημεία σε όλη την Αθήνα και σε άλλες έντεκα πόλεις της χώρας, μουσική και μουσικοί θα κατακλύσουν δρόμους και πλατείες, αλλάζοντας τους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας.

Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες, σε συναυλίες και παράλληλες δράσεις, υπόσχονται να μεταμορφώσουν τις πόλεις σε τεράστιες σκηνές στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής, και όπως πάντα εντελώς δωρεάν.

Τα σημεία στην Αθήνα είναι: Πλατεία Κοτζιά, Πλατεία Συντάγματος, Πλατεία Κλαυθμώνος, Πλατεία Μαβίλη, Εθνικός Κήπος, Καλλιτεχνικό Κέντρο Athenaeum στο Θησείο, Μοναστηράκι, Τεχνόπολις, Ερμού & Μελιδόνης, οδός Αβραμιώτου, Μουσείο Μπενάκη (Αίθριο Πειραιώς), Γαλλικό Ινστιτούτο, οδός Ευριπίδου Soul Bar και οδός Ρήγα Παλαμήδου Yoga Bala (Ψυρρή).

Νέα κεντρική σκηνή θα στηθεί στην Πλατεία Συντάγματος, αφιερωμένη στην ποπ-ροκ σκηνή, ενώ η οδός Σίνα στο Κολωνάκι θα μεταμορφωθεί για μια μέρα σε μικρή Μονμάρτη με συναυλίες και άλλες καλλιτεχνικές δράσεις.

Στις 21 και 22 Ιουνίου, από τις 3 μμ έως τα μεσάνυχτα ένα μουσικό λεωφορείο θα μεταφέρει το κοινό σε όλες τις σκηνές της Ευρωπαϊκής Σκηνής της Μουσικής.

Οι πόλεις που φέτος θα ζήσουν στους ρυθμούς της Ευρωπαϊκής Γιορτής της Μουσικής είναι: Αθήνα, Βόλος, Γιαννιτσά, Ιωάννινα, Καρδίτσα, Κατερίνη, Λαμία, Λειβαδιά, Πρέβεζα, Σέρρες, Τρίκαλα και Θεσσαλονίκη.

Οι εκδηλώσεις στην Αθήνα οργανώνονται από τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων και την αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία ΜΕΣΟ (Μουσικές Εκδηλώσεις Συντονισμός Οργάνωση).

(www.in.gr, 21/6/2007)

Νέα Οπερα της Βαυαρίας

2007-05-19T14:47:00.001+02:00

(The New York Times, Καθημερινή, 11/5/2007)

Τριακόσια πενήντα χρόνια διαρκεί η σχέση του Μονάχου με την όπερα, έχοντας επιβιώσει πολέμων, καταστροφών, πυρκαγιών, αλλαγών καθεστώτος και προσφάτως της περικοπής κονδυλίων από τη βαυαρική κυβέρνηση. Η παραίτηση όμως, μετά 13χρονη επιτυχημένη θητεία στην Κρατική Οπερα της Βαυαρίας, του γενικού διευθυντή της Πέτερ Γιόνας και σχεδόν ταυτόχρονα η αποχώρηση του μουσικού διευθυντή της Ζούμπιν Μέτα έθεσαν, καθώς φαινόταν, ανυπέρβλητα εμπόδια στην ευοίωνη συνέχιση της ανθοφορίας της Οπερας. Τη θέση του Μέτα ανέλαβε ο έως τότε μουσικός διευθυντής της Οπερας του Λος Αντζελες Κεντ Ναγκάνο. Η αναπλήρωση του Γιόνας αποδείχθηκε πιο προβληματική υπόθεση.

Ο,τι φαινόταν όμως προβληματικό δεν αποδείχθηκε τέτοιο για ένα ίδρυμα με τόση ιστορία. Πρόσφατα, καθώς γράφει ο Αλαν Ράιντινγκ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», η έναρξη της σεζόν 2006-7 έδειξε ότι πιθανόν να είναι το ξεκίνημα μιας νέας εποχής μολονότι κάπως αδιαμόρφωτη ακόμα.

Ηταν η πρώτη εμφάνιση του Κεντ Ναγκάνο στη θέση του μουσικού διευθυντή, γι’ αυτό και ο Καλιφορνέζος μαέστρος στράφηκε στους φίλους του για υποστήριξη. Προσκάλεσε τον γνωστό Αμερικανό σκηνοθέτη του κινηματογράφου Γουίλιαμ Φρίντκιν να σκηνοθετήσει τη «Σαλώμη» του Ρίχαρντ Στράους και στον Γερμανό συνθέτη Βόλφαγκανγκ Ριμ να συνθέσει μια μονόπρακτη όπερα για εισαγωγή στην παράσταση, την οποία επίσης σκηνοθέτησε ο Φρίντκιν. Το 35λεπτο έργο «Εγκλεισμός», βασισμένο σ’ ένα θεατρικό έργο του Μπότο Στράους, διαπνέεται από την ίδια ιδέα όπως η «Σαλώμη» του Στράους. Μια γυναίκα (Γκαμπριέλε Σνάουτ) ανακαλύπτει ένα φυλακισμένο αετό (Τοντ Φορντ), τον ερωτεύεται, τον απελευθερώνει και παίζοντας μαζί του τη σκοτώνει. Οταν πέφτει η αυλαία, στέκει μόνη πλημμυρισμένη στο αίμα.

Δεν είναι λιγότερο αιμοδιψής η Σαλώμη του Στράους, όταν αρνιέται τον έρωτά της ο φυλακισμένος Ιωάννης Βαπτιστής (Αλαν Τίτους). Ο Ηρώδης (Βόλφγκανγκ Σμιτ) της υπόσχεται ότι θα της χαρίσει ό,τι επιθυμεί αν του χορέψει τον χορό των επτά πέπλων και αυτή του ζητεί την κεφαλή του Ιωάννη. Οταν ο Ηρώδης τη βλέπει να φιλάει τα χείλη της κομμένης κεφαλής του Ιωάννη, αηδιασμένος διατάσσει και τον δικό της αποκεφαλισμό. Για τον Ναγκάνο η περασμένη χρονιά έφερε δύο κρίσιμες επιλογές στην καριέρα του. Η μία ήταν όταν αντικατέστησε την Οπερα του Λος Αντζελες με την Κρατική Οπερα της Βαυαρίας και η άλλη, όταν αποχώρησε από τη διεύθυνση της Γερμανικής Συμφωνικής Ορχήστρας για να αναλάβει τη διεύθυνση της Συμφωνικής του Μόντρεαλ (θα ήταν ανακόλουθο να κατέχει δύο διευθυντικές θέσεις μέσα στην ίδια χώρα, τη Γερμανία). Οταν διορίσθηκε στην Κρατική Οπερα της Βαυαρίας, τέλος του 2003, στη θέση του γενικού διευθυντή που κατείχε ο Πέτερ Γιόνας, τοποθετήθηκε ο διευθυντής της Οπερας της Δρέσδης Κρίστοφ Αλμπρεχτ, ο οποίος όμως δεν ευδοκίμησε (λόγω διαφορών με τον Ναγκάνο και άλλα στελέχη) και το συμβόλαιό του ανακλήθηκε, με διάδοχό του τον Κλάους Μπάκλερ του Μπουργκ Τεάτερ της Βιέννης (αναλαμβάνει επίσημα το 2008).

Μουσικό θέατρο

Τι σημαίνουν αυτά για την παρουσίαση της όπερας; Ο κάθε άνθρωπος φέρει το όραμά του. Του Γιόνο το όραμα της όπερας ήταν πως «είναι θέατρο του σκηνοθέτη», του Ναγκάνο, το αντίθετο ότι είναι «μουσικό θέατρο». Του Μπάκλερ είναι εισέτι άγνωστο και μόνο όταν και τούτο αποκαλυφθεί, θα μορφοποιηθεί το προφίλ της Οπερας της Βαυαρίας.

J. Carreras: Granada

Αλλαγές στον κόσμο της όπερας

2007-05-01T08:23:00.001+02:00

Η New York City Opera και η Μετροπόλιταν ανανεώνονται, με στόχο να γοητεύσουν και να προσελκύσουν νέο μουσικό κοινό

Η ανακοίνωση στα τέλη του περασμένου μήνα προκάλεσε μεγάλη έκπληξη. Ο Ζεράρ Μορτιέ, ο πολυσυζητημένος Βέλγος διευθυντής μεγάλων λυρικών θεάτρων και φεστιβάλ της Ευρώπης, ένας παθιασμένος και πνευματικά αδηφάγος προβοκάτορας, θα αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση της New York City Opera, από το 2009. Πώς είναι δυνατόν ο ριψοκίνδυνος Μορτιέ να κουμαντάρει την «όπερα του λαού» όπως αποκάλεσε στοργικά τη δημοτική λυρική σκηνή της Νέας Υόρκης ο δήμαρχος Φιορέλο Λα Γκουάρντια στα εγκαίνιά της, το 1944; Προφανώς, η «άλλη» όπερα της Νέας Υόρκης έχει βαλθεί να ταράξει τα νερά της μουσικής ζωής στην πόλη. Τα νέα πρέπει να προβλημάτισαν τον διευθυντή της Μετροπόλιταν Οπερα, τον Πίτερ Γκελμπ, ο οποίος σε μικρό χρονικό διάστημα κατάφερε να μεταμορφώσει το αυστηρών συντηρητικών αρχών ίδρυμα σε ένα μοντέρνο, καινοτόμο λυρικό θέατρο και έχει δώσει στον κόσμο της όπερας διεθνώς ένα μάθημα για το πώς μπορεί κανείς να αξιοποιήσει την επικοινωνία της ψηφιακής εποχής για να προσελκύσει νέο κοινό. Φαίνεται ότι ο Γκελμπ σύντομα θα αντιμετωπίσει ανταγωνισμό από έναν άνθρωπο με αποδεδειγμένη ικανότητα να προσελκύει την προσοχή.

Παρ’ όλο που ο 63χρονος Μορτιέ έχει μεγάλη πείρα από φεστιβάλ και λυρικά θέατρα στη Γερμανία και στο Βέλγιο, ενώ τώρα διευθύνει την Εθνική Οπερα των Παρισίων, έγινε περισσότερο γνωστός για τη δεκαετή θητεία του στη διεύθυνση του Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ. Εκεί εξόργιζε συστηματικά κριτικούς, άφηνε άναυδους θεατές και έφερνε σε απόγνωση καλλιτέχνες με την τάση του να παρουσιάζει ακραία ριζοσπαστικές παραγωγές, για να μην αναφέρουμε τη δηλωμένη αντιπάθειά του σε οτιδήποτε αυστριακό, από το «σάλτσμπουργκερ νόκερλ», ένα παραδοσιακό γλύκισμα, έως τη «Νυχτερίδα», τη δημοφιλή οπερέτα του Γιόχαν Στράους. Παρουσίασε το έργο αυτό το 2001, την τελευταία του χρονιά στο φεστιβάλ, σκηνοθετημένο από τον Χανς Νόιφελς.

Ωστόσο, την ίδια εκείνη περίοδο ο Μορτιέ υπήρξε ο ιθύνων νους πίσω από μια σειρά εξαιρετικές πρεμιέρες και πρωτοποριακές παραγωγές απαιτητικών σύγχρονων έργων του Ολιβιέ Μεσιάν, του Γκιόργκι Λιγκέτι και άλλων επιφανών συνθετών. Η City Opera, η οποία για καιρό έζησε κυριολεκτικά στη σκιά της Μετροπόλιταν στο Λίνκολν Σέντερ, προσπαθεί να κερδίσει το χαμένο έδαφος από τη γειτόνισσά της.

Στο δελτίο Τύπου με το οποίο ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Μορτιέ, η Σούζαν Μπέικερ, η πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, είπε ότι η πείρα του «ταιριάζει με την παράδοση της Δημοτικής Οπερας στις καινοτόμες παραγωγές τόσο κλασικών όσο και σύγχρονων έργων και στον από μακρού εδραιωμένο ρόλο της ως “όπερας του λαού”».

Σε τηλεφωνική συνομιλία που είχαμε με τον Μορτιέ από το Παρίσι την περασμένη εβδομάδα, είπε ότι τον φοβίζει λίγο ο χαρακτηρισμός «όπερα του λαού». «Αν σημαίνει ότι η όπερα είναι ανοιχτή σε όλες τις κοινωνικές τάξεις, τότε έχει καλώς», είπε. «Υπάρχει όμως μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο λαϊκό και το λαϊκίστικο, και εγώ δεν θέλω να είμαι λαϊκιστής». Ανθρωπος με φλογερό ταμπεραμέντο και ισχυρή πολιτική συνείδηση, ο Μορτιέ υπόσχεται να στηρίξει σύγχρονα λυρικά έργα και ζώντες συνθέτες, ανάμεσά τους και Αμερικανούς, και να κάνει το λυρικό αυτό σύνολο πραγματική Οπερα της Νέας Υόρκης, παρουσιάζοντας έργα και σε άλλα θέατρα εκτός του Λίνκολν Σέντερ. Τι έκανε την City Opera να πλησιάσει έναν τόσο τολμηρό και ρηξικέλευθο ηγέτη; Η απάντηση, νομίζω, βρίσκεται σε δύο λέξεις: Πίτερ Γκελμπ.

Πριν ακόμα αναλάβει τα ηνία της Met, τον περασμένο Αύγουστο, ο Γκελμπ άρχισε να συζητά το όραμά του για το λυρικό θέατρο. Θεωρούσε ότι, παρ’ όλη τη δόξα της, η Met είχε μείνει καλλιτεχνικά στάσιμη. Ηθελε να προσελκύσει σκηνοθέτες από το θέατρο και τον κινηματογράφο και να κάνει την όπερα μια κυψέλη θεατρικής τόλμης και πειραματισμού.

«Μαντάμ Μπατερφλάι»

Ας δούμε ένα παράδειγμα που φωτίζει την εξέλιξη των σχέσεων ανάμεσα στα δύο λυρικά θέατρα. Το 1994 η Met είχε παρουσιάσει την όπερα του Πουτσίνι «Μαντάμ Μπατερφλάι» σε μια πληκτική, ρεαλιστική παραγωγή με οσμή μούχλας, σκηνοθετημένη από τον Τζανκάρλο ντελ Μόνακο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Σίτι Οπερα ανέβασε μια οπτικά αφαιρετική, δυναμικά λιτή παραγωγή του Μαρκ Λέιμος, η οποία άφησε πολύ καλές εντυπώσεις.

Ο Γκελμπ εγκαινίασε τη θητεία του τον Σεπτέμβριο, παρουσιάζοντας τη «Μαντάμ Μπατερφλάι» σε μια συναρπαστική, κομψά στυλιζαρισμένη παραγωγή του κινηματογραφικού σκηνοθέτη Αντονι Μινγκέλα. Πριν από την πρεμιέρα, ο Γκελμπ κάλεσε το κοινό στην πρώτη ανοιχτή εκδήλωση της Met, που περιλάμβανε δωρεάν παρακολούθηση της γενικής πρόβας. Και η πρώτη παράσταση προβλήθηκε σε videowall σε χιλιάδες θεατές στην «πλάζα» του Λίνκολν Σέντερ και στην Τάιμς Σκουέαρ. Αυτό κι αν είναι «όπερα του λαού»!

Η City Opera περιμένει από τον Μορτιέ να αναστηλώσει τη φήμη της ως της λιγότερο πλούσιας αλλά περισσότερο ανανεωτικής και προσιτής λυρικής σκηνής της Νέας Υόρκης. Ο Μορτιέ γνωρίζει και εκτιμά τον Γκελμπ και δεν βλέπει τη δουλειά του ανταγωνιστικά, αλλά συμπληρωματικά προς τη δική του. Θέλει να ενισχύσει το ανανεωτικό προφίλ της City Opera, να βοηθήσει νέους Αμερικανούς καλλιτέχνες και να προωθήσει «την όπερα του 20ού αιώνα».

Στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ του 2000 είδα να συνοψίζονται οι αντιθέσεις του Μορτιέ. Παρουσιάστηκε εκεί σε παγκόσμια πρεμιέρα η όπερα του Φινλανδού συνθέτη Κάιτζα Σααριάχο «L’ Amour de Loin», σε λιμπρέτο του λιβανικής καταγωγής συγγραφέα Αμίν Μααλούφ. Η όπερα αφηγείται μια ιστορία αγάπης στις δύο όχθες της Μεσογείου του 12ου αιώνα. Η παράσταση, σκηνοθετημένη από τον Πίτερ Σέλαρς και με μουσική διεύθυνση του Κεντ Ναγκάνο, ενθουσίασε τους πάντες. Παράλληλα όμως, ανέβηκε μια παραγωγή της όπερας του Μότσαρτ «Ετσι κάνουν όλες» που προκάλεσε τις χειρότερες εντυπώσεις με τους αποκρουστικούς «νεωτερισμούς» της.

(Καθημερινή, 24/3/2007)

Angela Gheorghiu τραγουδάει το «Un bel dì vedremo» από την όπερα «Madama Butterfly» του Puccini, το έτος 2005

Ο Πλάθιντο Ντομίνγκο στην Αθήνα

2007-04-13T22:40:00.000+02:00

Άλλη μία συναυλία στη χώρα μας, και συγκεκριμένα στο Καλλιμάρμαρο, θα δώσει φέτος το καλοκαίρι, στις 27 Ιουνίου, ο διάσημος τενόρος Πλάθιντο Ντομίνγκο. Η τελευταία του εμφάνιση στην Ελλάδα ήταν πριν δύο χρόνια, στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού.

Σύμφωνα με το ΒΗΜΑ, το πρόγραμμα του ρεσιτάλ περιλαμβάνει άριες από δημοφιλείς όπερες του παγκοσμίου ρεπερτορίου, οπερέτες και μιούζικαλ. Η συναυλία θα δοθεί υπέρ των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και τα έσοδα θα διατεθούν στα παιδιά-θύματα βίας και υποσιτισμού του Νταρφούρ.

Προσφάτως ο Πλάθιντο Ντομίνγκο ερμήνευσε στη Μητροπολιτική Oπερα της Νέας Υόρκης τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας του Ταν Ντουν O πρώτος αυτοκράτορας, αποσπώντας εγκωμιαστικές κριτικές.

Τέλος, στα μελλοντικά του σχέδιά περιλαμβάνεται και ο ρόλος του Πάμπλο Νερούντα, στη μουσική εκδοχή της κινηματογραφικής ταινίας του Μάικλ Ράτφορντ O ταχυδρόμος, που θα παρουσιαστεί στην Oπερα του Λος Αντζελες.

(news.in.gr, 13/4/2007)

Ο Placido Domingo τραγουδάει Dein ist mein ganzes Herz του Franz Lehar

Βιβλιογραφία για όπερα

2007-04-07T14:24:00.000+02:00

Η μουσική βιβλιογραφία στη χώρα μας είναι εξαιρετικά φτωχή. Οι λόγοι δεν είναι της παρούσης στιγμής να αναζητηθούν. Ακόμη πιο φτωχή είναι η βιβλιογραφία για την όπερα, μολονότι ο 19ος αιώνας και οι πρώτες δεκαετίες του 20ού, ώς τον Μεσοπόλεμο, ήταν περίοδος πλούσια σε εκδόσεις όπερας, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα τη Βιβλιοθήκη Λιμπρέτων του εκδοτικού οίκου Φέξη.

Αυτή η αρνητική εικόνα ανατρέπεται σταδιακά από το 1991, όταν ο Τομέας Εκδόσεων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών άρχισε να εκδίδει καταλόγους- προγράμματα για τις λυρικές παραγωγές του. Πέντε χρόνια μετά, οι κατάλογοι του Μεγάρου για όπερες, ή για κύκλους που περιλαμβάνουν και όπερες, αποτελούν μια συστηματική λυρική βιβλιογραφία -πολύ περισσότερο καθώς στους καταλόγους αυτούς δημοσιεύονται τα πλήρη λιμπρέτα, μεταφρασμένα αξιόπιστα.

Έτσι, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ανατρέξουν στις εκδόσεις του Μεγάρου Μουσικής για να βρουν τα λιμπρέτα, καθώς και συνοδευτικά κείμενα (ιστορικά, αισθητικά και μουσικολογικά) αρκετών λυρικών έργων: Τζαζόνε του Καβάλι, Μήδεια του Κερουμπίνι, Ιδομενέας, Μεγαλοψυχία του Τίτου, Γάμοι του Φίγκαρο, Ντον Τζοβάνι του Μότσαρτ, Φιντέλιο του Μπετόβεν, Καπουλέτοι και Μοντέκοι του Μπελίνι, Ιπτάμενος Ολλανδός, Τριστάνος και Ιζόλδη του Βάγκνερ, Τρώες του Μπερλιόζ, Τραβιάτα του Βέρντι, Κάρμεν του Μπιζέ, Καβαλερία Ρουστικάνα του Μασκάνι, Ηλέκτρα, Αριάδνη στη Νάξο, Ελένη η Αιγυπτία του Ρίχαρντ Στράους, Βότσεκ του Μπεργκ, Ο πύργος του Κυανοπώγωνα του Μπάρτοκ, Ελένη του Θάνου Μικρούτσικου.

(Κείμενο από τον ιστότοπο του ΥπΠο)

Η Βεσελίνα Καζάροβα (Βουλγαρία) τραγουδάει το "Una voce poco fa" από την όπερα του Ροσίνι "Ο μπαρμπέρης της Σεβίλης".

Επιτέλους, μια αληθινή Τόσκα!

2007-03-30T08:56:00.001+02:00

Η όπερα του Πουτσίνι στην Εθνική Λυρική Σκηνή

(του Γιάννη Σβώλου, Ελευθεροτυπία, 28/3/2007)

Την πέμπτη νέα παραγωγή της τρέχουσας καλλιτεχνικής περιόδου παρουσίασε προσφάτως η Εθνική Λυρική Σκηνή (18/3/07). Ηταν η Τόσκα του Πουτσίνι που δόθηκε σε σκηνοθεσία, σκηνικά και κοστούμια Νίκου Πετρόπουλου, διατηρώντας από τη γνωστή παλαιότερη παραγωγή του ίδιου μόνο μέρος από το σκηνικό της α' πράξης. Η παράσταση υπήρξε μουσικά και σκηνικά ιδιαίτερα φροντισμένη και κέρδισε την ανεπιφύλακτα θετική ανταπόκριση του κοινού.

Υιοθετώντας λογική αντίστοιχη αυτής του Τζόναθαν Μίλερ στην Τόσκα του Φλωρεντινού Μάη (1986), ο Πετρόπουλος μετέφερε ήρωες και δράση στις παραμονές της αποχώρησης των ναζί από τη Ρώμη. Το θέαμα υλοποιήθηκε αρτιότατα, με ισορροπημένα υπαινικτικές δόσεις αφαίρεσης/ ρεαλισμού, που κράτησαν έξυπνα αποστάσεις από τις αυθεντικές σκηνικές οδηγίες του συνθέτη, δίχως όμως να τις ακυρώσουν. Το αποτέλεσμα ανανέωσε ριζικά την εικονογραφία του έργου εμφυσώντας νέα ζωή και σκηνική πειστικότητα που αλάφρυναν ευπρόσδεκτα την όψη της παράστασης από την υπερβολικά χρησιμοποιημένη, «αυθεντική» οπτική του ιστορισμού.

Μουσικά η παραγωγή ήταν χτισμένη γύρω από μια εκπληκτική πρωταγωνίστρια και καλούς συμπρωταγωνιστές. Η πανέμορφη Λετονή υψίφωνος Κριστίν Οπολαϊς είχε σκηνική παρουσία, φωνή, τεχνική και ερμηνευτική ιδιοσυγκρασία ιδεώδεις για τις απαιτήσεις του ρόλου της· εκτός αυτών διέθετε καλαισθησία η οποία, βοηθούσης της σκηνοθεσίας, απέτρεψε τις συνήθεις εκφραστικές υπερβολές. Ηταν η πρώτη φορά που ακούσαμε το περίφημο «Εζησα για την τέχνη» άριστα τραγουδισμένο και, ταυτόχρονα, σε δραματικό τόνο που δεν ισορροπούσε επισφαλώς στο μεταίχμιο γλυκερού και κιτς! Από τα δύο έτερα μέλη του μοιραίου τριγώνου οπωσδήποτε δεν έλειπαν τα απαραίτητα φωνητικά μεγέθη που θα τους βοηθούσαν να σταθούν άξια δίπλα στη θυελλώδη πρωταγωνίστρια.

Ωστόσο, η άκαμπτη φραστική και οι στεντόρειες εξάρσεις δυναμικής του τραγουδιού του Ουκρανού τενόρου Μίσα Ντίντικ (Καβαραντόσι) ήταν αισθητά ξένες προς το ιταλικό ρεπερτόριο, ενώ σε δραματικό επίπεδο ο βαρύτονος Πίτερ Σίντομ (βαρόνος Σκάρπια) αποδείχτηκε μάλλον «λίγος». Εντυπωσιακά ακριβής στη σύντομη, σκηνοθετημένα φασαριόζικη μουσική και σκηνική απόδοσή της ήταν η παιδική χορωδία «Μανώλης Καλομοίρης». Η διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού διέθετε το απαιτούμενο σφρίγος και τη δραματική εγρήγορση που απαιτούν οι κινηματογραφικοί ρυθμοί του έργου.

ΥΓ. Οπως διαπιστώθηκε σε όλες τις παραστάσεις της όπερας η ορχήστρα της ΕΛΣ δεν διαθέτει ούτε έναν τσελίστα -εξάρχοντα ή άλλον- ικανό να παίξει ανεκτά σόλο. Ομως, τόσα πολλά, συνεχή φάλτσα είναι ανεπίτρεπτα: εκτός από την υπερκατοχύρωση των μόνιμων υπαλλήλων, ο νόμος ασφαλώς προβλέπει και την προστασία του ποιοτικού αποτελέσματος. Επιπλέον, είναι ακατανόητο πώς ένα ολόκληρο σύνολο ανέχεται αβασάνιστα να καταρρακώνεται το κύρος του από έναν μουσικό...

Maria Callas-Tito Gobbi: Tosca, δεύτερη πράξη (1964)

Το Δ.Σ. μετά τις αρχαιρεσίες

2007-03-28T20:44:00.000+02:00

...
Το νέο Δ.Σ. της Λέσχης Φίλων Χ. Καρρέρας συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής:

Πρόεδρος: Αθηνά Μιμίδου
Αντιπρόεδρος: Άννα Αλιφραγκή
Γραμματέας: Δήμητρα Τσιχλή
Ταμίας: Νίκος Μυτερίδης
Μέλος: Ελισσάβετ Παλατιανού
Μέλος: Παναγιώτα Γκίκα
Μέλος: Γιώργος Νικολάου

Εκδηλώσεις για το «Έτος Μαρία Κάλλας», II

2007-03-23T17:17:00.001+02:00

Η Αγνή Μπάλτσα στο έτος Κάλλας

Η διάσημη μέτζο σοπράνο θα εμφανιστεί τη Δευτέρα στο Μέγαρο Μουσικής

Για τη Mαρία Kάλλας και τη μεγάλη συναυλία που θα δοθεί τη Δευτέρα στο Mέγαρο Mουσικής (26/3) επιστρέφει στην Aθήνα η Aγνή Mπάλτσα. H διάσημη Eλληνίδα μέτζο σοπράνο θα τιμήσει το φετινό «Eτος Mαρίας Kάλλας», τριάντα χρόνια από τον θάνατο της μεγάλης ντίβας, τραγουδώντας μαζί με τον τενόρο Bαγγέλη Xατζησίμο άριες των Bέρντι, Pοσίνι, Mασκάνι, Mπιζέ, Πουτσίνι αλλά και Mίκη Θεοδωράκη. Tους δύο ερμηνευτές θα συνοδεύσει η Kρατική Oρχήστρα Aθηνών υπό τη διεύθυνση του Nίκου Aθηναίου. Tη μνήμη της Mαρίας Kάλλας θα τιμήσει ο πρωθυπουργός Kωνσταντίνος Kαραμανλής με χαιρετισμό του που θα προηγηθεί της συναυλίας, ενώ στην εκδήλωση θα παραστεί ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Kάρολος Παπούλιας. Tα έσοδα θα διατεθούν στις «Yποτροφίες Mαρία Kάλλας», θεσμό που ίδρυσε η ίδια το 1963 με στόχο τη στήριξη των νέων Eλλήνων σπουδαστών της λυρικής τέχνης.

Tο αφιέρωμα στη Mαρία Kάλλας θα ανοίξει με την εισαγωγή από τη «Δύναμη του Πεπρωμένου» του Tζουζέπε Bέρντι. Στη συνέχεια θα ακουστούν οι άριες «Voi lo sapete, o mamma» και «Tu qui, Santuzza?» από την «Kαβαλερία Pουστικάνα» του Πιέτρο Mασκάνι και το περίφημο «Iντερμέτζο». H Aγνή Mπάλτσα θα ερμηνεύσει ακόμη άριες από τις όπερες «Mια Iταλιάνα στο Aλγέρι» του Pοσίνι, «Kάρμεν» του Mπιζέ και «Gianni Schichi» του Tζιάκομο Πουτσίνι. H Kρατική Oρχήστρα Aθηνών θα παρουσιάσει τις εισαγωγές από την «Iταλιάνα στο Aλγέρι» και την «Kάρμεν», το Iντερμέτζο από την «Mανόν Λεσκώ» και το πρελούδιο από την τρίτη πράξη της «Tραβιάτα». Tο πρόγραμμα της συναυλίας θα ολοκληρωθεί με μια πρωτότυπη ερμηνεία του έργου του Mίκη Θεοδωράκη «Tο τρένο φεύγει στις οκτώ».

(Καθημερινή, 23/3/2007)

Jose Carreras και Αγνή Μπάλτσα στο ντουέτο "Tu Qui, Santuzza?" από την "Cavalleria Rusticana" του Pietro Mascagni, 1994

Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη

2007-03-17T21:15:00.000+02:00

(του Ηλία Μαγκλίνη, Καθημερινή, 16/3/2007)

«Βιβλιοθήκη όλων των Μουσών», χαρακτήρισε τη Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» ο κ. Χρήστος Λαμπράκης στα επίσημα εγκαίνια των σύγχρονων χώρων της, στη νέα πτέρυγα του Μεγάρου Μουσικής, χθες το μεσημέρι, παρουσία και της υπουργού Παιδείας κ. Μαριέττας Γιαννάκου.

Σύμφωνα με την κ. Στεφανία Μεράκου, διευθύντρια της Βιβλιοθήκης, «όραμα του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής ήταν η δημιουργία μιας μοναδικής στο είδος της μουσικής βιβλιοθήκης, τη σχεδίαση και οργάνωση της οποίας ανέλαβε ομάδα μουσικολόγων, βιβλιοθηκονόμων και ειδικών στον τομέα της πληροφορικής, με καθοδηγητή τον δρα Christoph Stroux».

Η Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη σποτελεί προσφορά του Ιδρύματος «Λίλιαν Βουδούρη» και λειτουργεί με την υποστήριξη του Κληροδοτήματος Αλεξάνδρας Τριάντη, ιδιαίτερα πολύτιμη υπήρξε όμως και η οικονομική υποστήριξη του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος. Είχε ανοίξει τις πόρτες της στο κοινό τον Φεβρουάριο του 1997 και διαθέτει 6.500 μέλη, ενώ έως σήμερα έχει δεχθεί 30.000 επισκέψεις. Περιλαμβάνει υλικό από μουσικές παραδοσιακών πολιτισμών και της τζαζ, 130.000 βιβλία, ηχογραφήσεις, παρτιτούρες και τίτλους σε μικροφίλμ/μικροφίς, καθώς και 400 τίτλους περιοδικών. Επίσης, διαθέτει πολυμέσα και βιβλιογραφικά CD-ROM, καθώς και πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων και πηγές αναφοράς μέσω Διαδικτύου. Ιδιαίτερης σημασίας είναι το Αρχείο Ελληνικής Μουσικής με πολυτιμότερο τμήμα του, τα αρχεία Ελλήνων συνθετών και καλλιτεχνών, τα οποία χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς σκοπούς.

Μέχρι χθες η Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη» λειτουργούσε στο πρώτο κτίριο του Μεγάρου, χωρίς όμως τη δυνατότητα να επεκτείνει τη δραστηριότητα της με νέους, ηλεκτρονικούς τρόπους επικοινωνίας. Ο νέος χώρος της Βιβλιοθήκης (3.800 τ. μ.) προσφέρει τέτοιες δυνατότητες, καθώς χωρίζεται σε τέσσερα επίπεδα, από τα οποία τα πρώτα δύο καταλαμβάνουν τα Αναγνωστήρια. Στο επίπεδο του Ισογείου βρίσκεται και η «Αίθουσα Διδασκαλίας», χωρητικότητας 100 ατόμων, εξοπλισμένη με τα πιο σύγχρονα συστήματα προβολής και ηχοληψίας. Σε άλλα επίπεδα βρίσκεται ο Τομέας Καταλογογράφησης και τα «Βιβλιοστάσια» όπου φυλάσσεται ο μεγαλύτερος όγκος του υλικού της Βιβλιοθήκης, με ειδικές συνθήκες φύλαξης με ελεγχόμενη θερμοκρασία και υγρασία για την καλύτερη συντήρηση του υλικού.

Σημαντική είναι και η δυνατότητα δωρεάν πρόσβασης σε ηλεκτρονικές βάσεις, ενώ με τη χρηματοδότηση του προγράμματος «Ψηφίς», η Μουσική Βιβλιοθήκη βρίσκεται στη φάση της ολοκλήρωσης του πρoγράμματος ψηφιοποίησης Αρχείων μέσω της Κοινωνίας της Πληροφορίας. Στο πλαίσιο αυτό ψηφιοποιήθηκαν 300.000 τεκμήρια από το Αρχείο Ελληνικής Μουσικής, ανάμεσά τους το Αρχείο του Μ. Θεοδωράκη, του Αι. Ριάδη, του Γ. Πονηρίδη κ. ά. Για να εγγραφεί κανείς μέλος αρκεί να είναι δεκαπέντε χρονών και άνω, και να διαθέτει αστυνομική ταυτότητα. Το υλικό της Βιβλιοθήκης διατίθεται δωρεάν στο χώρο της.

Ευχαριστήριο και πρόσκληση για εκλογές

2007-03-13T16:50:00.000+02:00

Αθήνα, 8/3/2007

Αγαπητοί φίλοι,

Μετά από την εξαιρετικά μεγάλη επιτυχία που σημείωσε η συναυλία για τον αγώνα κατά της λευχαιμίας με το μεγάλο τενόρο Jose Carreras στις 17 Φεβρουαρίου 2007 στο μέγαρο Μουσικής Αθηνών, το Δ.Σ. του Σωματείου μας δικαίως αισθάνεται υπερήφανο για το σπουδαίο αυτό επίτευγμα και την άψογη διοργάνωση. Συγχρόνως επιθυμεί να εκφράσει τις βαθύτατες ευχαριστίες του προς όλους εσάς που, με τη συμμετοχή σας, συμβάλατε σ' αυτή την επιτυχία. Ευχόμαστε δε να υπάρχουν, με τη δική σας συμβολή, και άλλες επιτυχημένες εκδηλώσεις, ώστε να στηρίζεται ο φιλανθρωπικός και καλλιτεχνικός σκοπός του σωματείου μας.

Επίσης θα θέλαμε να σας πληροφορήσουμε ότι, με απόφαση του Δ.Σ. και σύμφωνα με το νόμο και το καταστατικό, καλούνται τα μέλη της «Λέσχης Φίλων Jose Carreras Ελλάδας» σε τακτική Γενική Συνέλευση το Σάββατο, 24 Μαρτίου 2007 και ώρα 17.30, στην Καλλιθέα, οδός Μαραθωνοδρόμων 18Α (πίσω από το γήπεδο Καλλιθέας και τον κινηματογράφο Καλυψώ)

Η Πρόεδρος: Αθηνά Μιμίδου
Η Γραμματέας: Δήμητρα Τσιχλή

οδός Μουσαίου 6, 17563-Παλ. Φάληρο
Τηλ. & Fax: 210 988 5850
Ηλεκτρονική Επικοινωνία

Εκδηλώσεις για το «Έτος Μαρία Κάλλας», I

2007-03-01T22:00:00.000+02:00

...

Tο «Ατενέουμ» τίθεται επικεφαλής των εκδηλώσεων για τον εορτασμό του Ετους Μαρία Κάλλας. Οπως είναι ήδη γνωστό το υπουργείο Πολιτισμού έχει ανακηρύξει το 2007 Ετος Μαρία Κάλλας, με αφορμή τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων από τον θάνατο της Ελληνίδας σοπράνο. Πληθωρικό το ανακοινωθέν πρόγραμμα, χωρίς αμφιβολία, παρ’ όλα αυτά απουσιάζει η κορύφωση, το μεγάλο γεγονός που θα επικοινωνούσε ευρύτερα και εκτός συνόρων τους ελληνικούς εορτασμούς. Ταυτόχρονα, εκκρεμεί πάντα η ανάληψη συγκεκριμένης πρωτοβουλίας που θα κεφαλαιοποιούσε την υπεραξία της Μαρίας Κάλλας, με σοβαρό και συγκροτημένο τρόπο, ανάλογο της μοναδικής της παρακαταθήκης. Είναι, πραγματικά, εντυπωσιακή η αδυναμία του ελληνικού κράτους να αξιοποιήσει την παγκόσμια αναγνωρισιμότητα της Μαρία Κάλλας.

Το τελευταίο δεν είναι ασφαλώς αρμοδιότητα του «Ατενέουμ», ενός από τους ελάχιστους θεσμούς που στηρίζουν σε δύσκολους καιρούς την κληρονομιά της Μαρίας Κάλλας, και όχι μόνο. Οσο για τον γενικό γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού, Χρήστο Ζαχόπουλο, τόνισε ότι ανανεώνεται η προγραμματική σύμβαση ανάμεσα στο υπουργείο και στο «Ατενέουμ», ενώ το σύνολο των εκδηλώσεων θα χρηματοδοτηθεί από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ερχόμαστε στις εκδηλώσεις. Το Grand Prix Μαρία Κάλλας στην Οπερα και στο Ορατόριο - Λιντ θα πραγματοποιηθεί από τις 9 έως τις 17 Μαρτίου. Ειδικά φέτος θα δοθεί και ένα ειδικό βραβείο «Λα Τραβιάτα» για την καλύτερη ερμηνεία της Βιολέτας, που ήταν ο αγαπημένος ρόλος της μεγάλης Ελληνίδας.

Εξω στο δρόμο

Το Ετος Μαρία Κάλλας έχει ήδη ξεκινήσει από την 1η Φεβρουαρίου με τη διοργάνωση στο «Ατενέουμ» 70 συναυλιών νέων και καθιερωμένων καλλιτεχνών αφιερωμένων στη μνήμη της (έως 30 Μαΐου). Το πιο εξωστρεφές σκέλος των εκδηλώσεων έχει προγραμματιστεί για την Ημέρα της Μουσικής. Από τα μεσάνυχτα της 20ής Ιουνίου έως τα μεσάνυχτα της 21ης Ιουνίου θα τρέχει στην ανοιχτή στο κοινό αίθουσα του «Ατενέουμ» και στην πεζοδρομημένη Αδριανού ένα συνεχές πρόγραμμα με προκλασική, κλασική και σύγχρονη μουσική.

Στο Ηρώδειο

Oι εκδηλώσεις θα κορυφωθούν τον Σεπτέμβριο με τρεις σημαντικές συναυλίες στο Ηρώδειο. Στις 12 του μηνός η Ορχήστρα των Χρωμάτων, υπό τον Μιλτιάδη Λογιάδη, θα ερμηνεύσει έργα Τζοακίνο Ροσίνι. Δύο ημέρες αργότερα θα παρουσιαστεί η «Τραβιάτα» του Βέρντι. Το ρόλο της Βιολέτας θα ερμηνεύσει η τραγουδίστρια που θα έχει βραβευτεί με το ειδικό βραβείο «Λα Τραβιάτα». Θα συνοδεύσει η Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, υπό τον Μύρωνα Μιχαηλίδη και η Χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Ο κύκλος θα κλείσει την επέτειο του θανάτου της μεγάλης λυρικής ντίβας (16 Σεπτεμβρίου) με τη συναυλία «Η νέα γενιά των Ελλήνων λυρικών τραγουδιστών για τη Μαρία Κάλλας». Νεότεροι καλλιτέχνες θα ερμηνεύσουν σκηνές από εμβληματικές όπερες με τη συνοδεία της Κρατικής Ορχήστρας Aθηνών, υπό τον Βύρωνα Φιδετζή, και της Χορωδίας της ΕΡΤ, υπό τον Αντώνη Κοντογεωργίου. Τον ίδιο μήνα θα πραγματοποιηθεί στην Οπερα των Παρισίων γκαλά αφιερωμένο στη μνήμη της Μαρίας Κάλλας. Θα λάβουν μέρος Ελληνες λυρικοί τραγουδιστές και θα συνοδεύσει η ορχήστρα της Οπερας. Σημειώστε, επίσης, τη διεθνή διημερίδα στις 14 και στις 15 Μαρτίου στο Μέγαρο Μουσικής, με θέμα το μέλλον της όπερας και τη διερεύνηση της επιρροής που άσκησε η Κάλλας στο λυρικό θέατρο. Τον Νοέμβριο θα πραγματοποιηθεί θεματική έκθεση ζωγραφικής, ενώ από τις 21 Απριλίου έως τις 12 Μαΐου θα βρίσκεται σε εξέλιξη εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδιά 7 έως 11 χρόνων.

(Καθημερινή, 1/3/2007)

Η Μαρία Κάλλας τραγουδάει το "Una voce poco fa" από την όπερα του Ροσίνι "Ο μπαρμπέρης της Σεβίλης", 1959.

«Τραγούδησε με την ψυχή»

2007-02-21T16:20:00.000+02:00

... στο κατάμεστο Μέγαρο Μουσικής ο τενόρος Χοσέ Καρέρας, σε φιλανθρωπική συναυλία με Φραγκούλη, Ιωαννίδου

(της Eλένης Mπίστικα, Καθημερινή, 21/2/2007)

Η «χρυσή φωνή» και τα δύο πρόσωπα του Καταλανού τενόρου – του διάσημου λυρικού τραγουδιστή και του ιδρυτού-προέδρου του Ιδρύματος «Jose Carreras International Leukaemia Foundation» τράβηξαν, μαγνήτης, τους συνετούς Αθηναίους που έμειναν στην ήρεμη πόλη για το τριήμερο και πήγαν στο Μέγαρο Μουσικής το Σαββατόβραδο 17/2/07 για τη Συναυλία με τον μέγα στόχο-νίκη στον αγώνα κατά της λευχαιμίας.

Η Συναυλία τελούσε υπό την αιγίδα του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, δούλεψε για την επιτυχία της η Διευθ. Σύμβουλος κ. Γεωργία Ηλιοπούλου την όλη πρωτοβουλία και προεργασία για χορηγούς έκανε η «Λέσχη Φίλων Hose Carreras» με πρόεδρο την κ. Αθηνά Μιμίδου – την οποία ευχαρίστησε ιδιαίτερα θερμά από σκηνής, στο τέλος της συναυλίας, ο κ. Καρέρας «χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσε να είχε πραγματοποιηθεί η βραδιά αυτή!»

Αλλά το χαμόγελο που αχνοφώτισε το ευγενικό του πρόσωπο, στεφανωμένο με λευκά κυματιστά μαλλιά, του το ’δωσε το συνεχές, ιδιαίτερα θερμό χειροκρότημα του ακροατηρίου που άκουγε με κατανυκτική σιγή (και χωρίς βήχα) τα επτά τραγούδια που είπε ο Χοσέ Καρέρας και δύο με την Ελληνίδα σοπράνο που ζει στην Ιταλία Ελένη Ιωαννίδου και με τον τενόρο Μάριο Φραγκούλη που ήταν σεμνός και ένα βήμα πιο πίσω από τον «ήρωά» του, τον Χοσέ Καρέρας!

Η λευχαιμία, η αρρώστια που καταπόνησε μερικά χρόνια πριν τον ίδιο τον διεθνή τενόρο και από την οποία θεραπεύτηκε, όπως είπε «με τη βοήθεια της επιστήμης και της οικογένειάς του», ήταν η αιτία που ίδρυσε τον Ιούλιο του 1988 στη Βαρκελώνη το Διεθνές Ιδρυμα που φέρει το όνομά του, στοχεύει στην εξεύρεση εσόδων για την έρευνα και τη θεραπεία όσων πάσχουν από λευχαιμία και έχει έδρα στη Βαρκελώνη και παραρτήματα στις ΗΠΑ, Ελβετία και Γερμανία.

Μαζί του τραγούδησαν (ως καλεσμένοι του «γκεστ τραγουδιστές») ο τενόρος Μάριος Φραγκούλης και η σοπράνο Ελένη Ιωαννίδου, έπαιξε, με άνεση και αίσθημα η Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ, την οποία διηύθυνε ο προσωπικός συνεργάτης του Καρέρας Δαυίδ Χιμένεθ, από τη Βαρκελώνη κι αυτός. Τον «Clairede Lune» του Ντεμπισί ερμήνευσε η σολίστ πιάνου Αφροδίτη Ραϊκοπούλου. Κατάμεστο το Μέγαρο-πλατεία και θεωρεία ενωμένα σε θερμότατο χειροκρότημα, ύστερα από κάθε ερμηνεία του Χοσέ αλλά και των Ελλήνων τραγουδιστών.

Μέγας χορηγός η Mercedes-Benz Ελλάς που γιόρτασε τα 25 της χρόνια εδώ, με δεξίωση μετά τη συναυλία, παρουσία του προέδρου της dr Alexander Paufler και του διευθυντού της κ. Δημήτρη Ψιλλάκη. Παρέστη ο Χοσέ Καρέρας κι ευχαρίστησε, ακόμη μια φορά, «για τη συμμετοχή και την όλη θερμή ανταπόκριστη που βρήκε στην Αθήνα», από χορηγούς και ιδίως από το κοινό! Παρέστησαν η κυρία Μαρίκα Μητσοτάκη, σύζυγος του πρώην πρωθυπουργού κ. Κώστα Μητσοτάκη με την κυρία Φωφώ Μικέλη, ο υπουργός Ανάπτυξης κ. Δημήτρης Σιούφας, οι πρέσβεις της Ισπανίας κ. Juan Ramon Martinez Salazar, της Γερμανίας Dr. Wolfgang Schultheiss, της Ιαπωνίας κ. Takanori Kitamoura και της Ρωσίας κ. Andrey Vdovin με τη σύζυγό του.

Επίσης, ο πρόεδρος του Οργανισμού Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού κ. Μιχάλης Σιώψης, ο Βασίλης και η Γιάννα Δεσποτοπούλου, η κ. Φάνη - Μαρία Τσιγκάκου με την αδελφή της κ. Ηλέκτρα Λαϊνοπούλου, η κ. Ελένη Χρ. Αρώνη, η καθηγήτρια και λυρική τραγουδίστρια της Λυρικής Μαρία - Δέσποινα Κορομάντζου, η μεσόφωνος Κική Μορφονιού. Τα τραγούδια και ο σκοπός έδωσαν ιδιαίτερη αίγλη στη φιλανθρωπική βραδιά, παρών ο γενικός διευθυντής του ΟΜΜΑ κ. Νίκος Μανωλόπουλος.

Jose Carreras Αγνή Μπάλτσα στο ντουέτο "Tu Qui, Santuzza?" από την "Cavalleria Rusticana" του Pietro Mascagni, 1994

Συναυλία J. Carreras με τον Μάριο Φραγκούλη και την Έλενα Ιωαννίδου

2007-02-17T16:55:00.000+02:00

Παρά την αναμφισβήτητη στόφα του διεθνούς φήμης τενόρου, ο Χοσέ Καρέρας παραμένει βαθύτατα ευγενής και ταπεινός. Παλαιός γνώριμος του ελληνικού κοινού, φαίνεται ότι πλέον αισθάνεται άνετα στη χώρα μας.

Ευδιάθετος, αλλά και συγκρατημένος όπως πάντα, ο Χοσέ Καρέρας ήρθε για μια ακόμα φορά στην Ελλάδα για να προωθήσει σκοπούς του Ιδρύματος που φέρει το όνομά του και είναι αφιερωμένο στην καταπολέμηση της λευχαιμίας. Πρόκειται για την ασθένεια που κατάφερε ο ίδιος να νικήσει πριν από μερικά χρόνια και έκτοτε προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για την αντιμετώπισή της.

Στη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής θα είναι μαζί του ο τενόρος Μάριος Φραγκούλης και η σοπράνο Έλενα Ιωαννίδου. Θα ερμηνεύσουν ένα πρόγραμμα αφιερωμένο στους πάσχοντες από την ασθένεια που, όπως μας είπε ο ίδιος, δεν θα έχει αυστηρό χαρακτήρα. Αντιθέτως, θα μοιάζει με μια συνάντηση μεταξύ φίλων. Τη διεύθυνση της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας της ΕΡΤ θα έχει ο Ντέιβιντ Χιμένες, μόνιμος συνεργάτης του Καρέρας. Στην εκδήλωση όλοι οι συνεργάτες του Καρέρας συμμετέχουν αφιλοκερδώς.

Τα έσοδα θα διατεθούν υπέρ των σκοπών του ιδρύματος του Καρέρας, του Ιδρύματος της Ελληνικής Αιματολογικής Εταιρείας, του Πανελληνίου Συλλόγου Γυναικών με καρκίνο του μαστού «Άλμα Ζωής», καθώς και της ομάδας μεταμόσχευσης μυελού των οστών Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία».

Ερωτώμενος τι θα έλεγε στους τενόρους που κάνουν σήμερα διεθνή καριέρα, απάντησε χαριτολογώντας ότι δεν μπορεί να δώσει ο ίδιος συμβουλές, γιατί αισθάνεται ότι και ο ίδιος έχει ακόμα ανάγκη συμβουλών. Υπογράμμισε ότι υπάρχουν εξαιρετικές φωνές όπως του Φλόρες και του Αλάνια, και ότι η όπερα στην εποχή μας είναι σε καλά χέρια. Προσέθεσε, πάντως, ότι είναι καλό να έχει κάποιος πειθαρχία, εμπιστοσύνη στον εαυτό του και, κυρίως, να μπορεί να μεταδίδει συναισθήματα στο κοινό.

Τα τελευταία χρόνια αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος της ενεργητικότητάς του για το Ίδρυμά του. Δίνει ετησίως 12 συναυλίες και συγκεντρώνει χρήματα ώστε να ενδυναμωθεί η επιστημονική έρευνα, αλλά και να δημιουργηθούν δίκτυα διαμερισμάτων κοντά σε νοσοκομεία όπου νοσηλεύονται οι πάσχοντες από λευχαιμία. Άλλωστε, όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος, η οικογένειά του και οι γιατροί ήταν εκείνοι που τον βοήθησαν να ξεπεράσει την επάρατη νόσο.

(Καθημερινή, in.gr, 17/2/2007)

Συνέντευξη τύπου 16/2/2007

2007-02-16T18:59:00.000+02:00

(Click)

H Λέσχη Φίλων Jose Carreras είναι σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Ιδρύθηκε το Νοέμβριο 1994 και συνεργάζεται με τις ανά τον κόσμο Λέσχες Jose Carreras με σκοπό:

α) την υποστήριξη προς το Διεθνές Ίδρυμα Jose Carreras για την καταπολέμηση της λευχαιμίας που ίδρυσε ο ίδιος ο καλλιτέχνης και γενικότερα τη συμπαράσταση προς ομάδες ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια.
β) τη διάδοση της τέχνης του Jose Carreras στην Ελλάδα και γενικότερα της κλασικής μουσικής με την προώθηση νέων καλλιτεχνών μέσω μουσικών εκδηλώσεων που διοργανώνει η Λέσχη.

Τα έσοδα από τις διάφορες εκδηλώσεις διατίθενται, είτε απευθείας στο Διεθνές 'Ιδρυμα Jose Carreras, είτε σε ελληνικά νοσοκομεία για την έρευνα κατά των νεοπλασματικών ασθενειών. Οι δραστηριότητες της Λέσχης που έχουν αναπτυχθεί μέχρι τώρα, καθώς κι εκείνες που προγραμματίζονται για το άμεσο μέλλον, αναφέρονται στα επόμενα. Στη Λέσχη Jose Carreras γίνονται δεκτά ως μέλη όλα τα άτομα που αγαπούν τη μουσική και επιθυμούν ταυτόχρονα να συμπαρασταθούν σε πάσχοντες συνανθρώπους μας.

Carreras, Μπάλτσα και Cappuccilli στη σκηνή του κήπου, Don Carlos (Salzburg, 1986)

Το μήνυμα του Jose Carreras

2007-02-16T18:13:00.000+02:00

Όταν όλος ο κόσμος πληροφορήθηκε ότι ήμουν σοβαρά άρρωστος από λευχαιμία και ότι η καριέρα μου κινδύνευε, ανακάλυψα τόσο πολλούς ανθρώπους κοντά σε μένα και στη ζωή μου ώστε έμεινα πραγματικά έκπληκτος. Εκατοντάδες γράμματα, τηλεγραφήματα, τηλεφωνήματα από οποιονδήποτε και οπουδήποτε στον κόσμο εκδήλωναν αγάπη και φιλία.

Είμαι βέβαιος ότι αυτή η ισχυρή αλληλεγγύη ήταν περισσότερο από σημαντική για την αποκατάσταση της υγείας μου. Κατά τη διάρκεια της ασθένειάς μου συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν κάποιοι που με σκέφτονταν και ήλπιζαν πάνω απ' όλα ότι θα μπορέσω να συνεχίσω να ζω και να τραγουδάω.

Γι' αυτό το λόγο, όταν έγινα καλά, αποφάσισα να κάνω κάτι, όχι μόνο για να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που με βοήθησαν με την αγάπη τους, αλλά και για εκείνους που ακόμα μάχονται ενάντια στη λευχαιμία, δείχνοντάς τους ότι δεν είναι μόνοι στο δράμα τους κι ότι υπάρχει δυνατότητα να αναρώσει κανείς και να ξαναρχίσει να ζει φυσιολογικά, ακόμα και να τραγουδάει - αν είναι τενόρος.

Χοσέ Καρέρας

When the entire world knew that I was seriously ill from leukaemia and that also my career was compromised, I discovered so many people close to me and my life that I was really amazed. Hundreds of letters, telegrams, phonecalls from everyone and everywhere in the world expressing love and friendship.

I'm sure that this strong solidarity has been more than important for my recovery. During my illness I realized that there was someone thinking of me and hoping above all that I could keep on living and also singing.

That's why, when I got well, I decided to do something not only for thanking the people who helped me with their love but also for those who are still fighting against leukaemia, showing them that they are not alone in their dramas and that is possible to recover and start again with normal life and that is even possible to sing again, also if you are a tenor.

Jose Carreras

Λέσχη Φίλων Jose Carreras

Jose Carreras

Gala όπερας

Γύρω από τον Franz Liszt: Ο συνθέτης της αγάπης και του έρωτα

Γκαλά Όπερας II

Γκαλά Όπερας

Carmen στην ΕΛΣ.

Η Μαίρη-Έλεν Νέζη στην Κάρμεν

Διεθνής Διαγωνισμός Πιάνου

Συναυλία με έργα ρομαντικών συνθετών

Από την επίσκεψη του Jose Carreras στην Αθήνα,

20 Σεπτεμβρίου 2009

Διαγωνισμός Πιάνου

Χέντελ στην αρχαία Κόρινθο

Ο Jose Carreras στο Ηρώδειο

Επέτειος Χέντελ στην Αρχαία Κόρινθο

Samson et Dalila, Markella Hatziano & Jose Carreras

Ο Χοσέ Καρέρας στις 7 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη

Φεστιβάλ Νάξου

Στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο ο Χοσέ Καρέρας

Φεστιβάλ Όπερας Αρχαίας Κορίνθου 2009

AXIA FESTIVAL

Νέο Δ.Σ. 2009-2011

Τελείωσα με την όπερα,

δήλωσε ο Ισπανός τενόρος Χοσέ Καρέρας

Τα 15 χρόνια της "Λέσχης Φίλων J. Carreras"

Η Ελληνίδα μεσόφωνος Μαίρη-Έλλεν Νέζη...

τραγουδάει Händel, Ariodante - Dover, Giustizia

Οι συνθέσεις του Mozart

Αγνωστο έργο του Μότσαρτ βρέθηκε στη Γαλλία

José Carreras At Liceu-June 2008-"Musica Proibita"

Θερινή συναυλία στο Βεάκειο...

Κάτω στον Πειραιά...

Μαίρη-'Ελεν Νέζη

Δ. Γραμμένος: πρώτος κλαρινετίστας στην Ευρώπη

Ο Μάριος Φραγκούλης στην Αθηνών Αρένα

Τον καιρό εκείνο τον παληό...

Μουσική αφύπνιση της ψυχής από το Duo Fina

Συναυλία, 11/2/2008

Ο Γιώργος Πέτρου μυεί την ΚΟΑ στα μυστικά της παλιάς μουσικής

«Οι Ελληνες δεν είναι εξοικειωμένοι με την όπερα»

Συνέντευξη με την Κάτια Πάσχου

Αφιέρωμα στον Αντίοχο Ευαγγελάτο

Σε συναυλία της ΚΟΑ

Νέα μουσικά ταλέντα

Πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση...

για τη μαστίχα της Χίου

Εκδήλωση για τη μαστίχα της Χίου

Luciano Pavarotti (1935-2007)

Σταδιοδρομία σαν παραμύθι

Luciano Pavarotti: Una furtiva lagrima NemorinoBudapest 1991

Λίγη ζέστη και ένα καλό πιάνο...

Όπερα στην Επίδαυρο

Η όπερα ταιριάζει στην Επίδαυρο

Anna Caterina Antonacci - Annick Massis - La Juive

Ευρωπαϊκή Γιορτή Μουσικής 2007

Νέα Οπερα της Βαυαρίας

J. Carreras: Granada

Αλλαγές στον κόσμο της όπερας

Η New York City Opera και η Μετροπόλιταν ανανεώνονται, με στόχο να γοητεύσουν και να προσελκύσουν νέο μουσικό κοινό

Angela Gheorghiu τραγουδάει το «Un bel dì vedremo» από την όπερα «Madama Butterfly» του Puccini, το έτος 2005

Ο Πλάθιντο Ντομίνγκο στην Αθήνα

Ο Placido Domingo τραγουδάει Dein ist mein ganzes Herz του Franz Lehar

Βιβλιογραφία για όπερα

Επιτέλους, μια αληθινή Τόσκα!

Η όπερα του Πουτσίνι στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Maria Callas-Tito Gobbi: Tosca, δεύτερη πράξη (1964)

Το Δ.Σ. μετά τις αρχαιρεσίες

Εκδηλώσεις για το «Έτος Μαρία Κάλλας», II

Η Αγνή Μπάλτσα στο έτος Κάλλας

Jose Carreras και Αγνή Μπάλτσα στο ντουέτο "Tu Qui, Santuzza?" από την "Cavalleria Rusticana" του Pietro Mascagni, 1994

Μεγάλη Μουσική Βιβλιοθήκη

Ευχαριστήριο και πρόσκληση για εκλογές

Εκδηλώσεις για το «Έτος Μαρία Κάλλας», I

Η Μαρία Κάλλας τραγουδάει το "Una voce poco fa" από την όπερα του Ροσίνι "Ο μπαρμπέρης της Σεβίλης", 1959.

«Τραγούδησε με την ψυχή»

Jose Carreras Αγνή Μπάλτσα στο ντουέτο "Tu Qui, Santuzza?" από την "Cavalleria Rusticana" του Pietro Mascagni, 1994

Συναυλία J. Carreras με τον Μάριο Φραγκούλη και την Έλενα Ιωαννίδου

Συνέντευξη τύπου 16/2/2007

Carreras, Μπάλτσα και Cappuccilli στη σκηνή του κήπου, Don Carlos (Salzburg, 1986)

Luciano Pavarotti: Una furtiva lagrima Nemorino
Budapest 1991